کتاب سفر بی‌سرانجام اثر کامبیز حضرتی، انتشارات یکشنبه

شاه: حالا همه‌ این‌ها هست، فقط من نیستم. شاه را کشته‌اند و مردم تماشا می‌کنند. تماشایی کلان‌تر از تعزیه‌های تکیه‌ دولت. نمایندگان مخصوص هدیه‌های رؤسای دول خود را تقدیم خواهند داشت بی‌آن‌که سلطان صاحبقرانی در کار باشد. جیران: تو هیچ وقت در کار نبودی. هیچ وقت وجود نداشتی. شاه فقط یک اسم است. اسمی که باید تمام تشریفات را به نامش بنویسند. مرده و زنده‌اش هم به یک مقدار می‌ارزد. شاه: این‌که وصف بازار ماهی‌فروشان است. ماهی بودم مگر که زنده و مرده‌ام به یک نرخ بیارزد؟ جیران: می‌بینی همه چیز حتی زندگی ماهی‌ها به آب ربط دارد. درعوض این‌جا تا دلت بخواهد دریا هست. عیب تهران این بود که دریا نداشت. شاه: و حالا هم شاه ندارد.