کتاب منابع پنهان اندیشه هایدگر اثر راینهارد مای، ترجمه حسن عرب، انتشارات زندگی روزانه

پژوهشی که در پیش رو دارید در حوزه‌ی هایدگرپژوهی جای می‌گیرد و اثری است نسبتاً جسورانه؛ زیرا می‌کوشد از چشم‌اندازی فرااروپایی به بررسی ریشه‌ها و منابع پنهان اندیشه‌ی هایدگر بپردازد؛ منابعی که نه به‌راحتی در دسترس‌اند و نه تاکنون چندان مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. با توجه به اشارات فراوان و گسترده‌ی هایدگر به نسبت و پیوند ویژه‌اش با فرهنگ و اندیشه‌ی آسیای شرقی، این تحقیق بر این فرض استوار است که آثار وی به‌نوعی تحت تأثیر تفکر آسیای شرقی قرار داشته‌اند؛ تأثیری که تا امروز میزان و ماهیت دقیق آن ناشناخته مانده است. در ادامه، این پژوهش با مقایسه‌ی رساله‌ی «از گفت‌وگویی راجع به زبان» هایدگر با گزارش آلمان‌شناس برجسته، تومیو تزوکا، از دیدار خود با او در سال ۱۹۵۴ ـ دیداری که متن هایدگر نیز بدان اشاره دارد ـ به تحلیل و بررسی می‌پردازد. این بخش از تحقیق حاوی نکات محتوایی ارزشمندی است که می‌تواند به پرسش از میزان و چگونگی تأثیرپذیری هایدگر از اندیشه‌ی شرقی پاسخ دهد. سپس با شرح و تفسیر برخی از متون گویاتر و مهم‌تر هایدگر و با تأکید ویژه بر واژگان کلیدی، جملات اصلی و تفاسیر شخصی خود او، راهی روشن برای درک اندیشه‌های محوری وی ارائه می‌شود. در فصل پنجم، تلاش بر آن است که نشان داده شود هایدگر در بیان مسیر تازه‌ی فکری خود، به شیوه‌ای خاص، نوعی «اعتراف اندیشمندانه» انجام می‌دهد. سرانجام، فصل پایانی به نتیجه‌گیری از مباحث و جمع‌بندی نهایی پژوهش اختصاص دارد.