کتاب فقه سیاسی شیعه اثر سیدکاظم سیدباقری، انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

این کتاب در شش فصل تنظیم شده است. فصل نخست با عنوان «روش و تمهیدات نظری»، به تبیین «چارچوب نظری و روش پژوهش» می‌پردازد و مبانی نظری لازم را برای فهم مباحث بعدی فراهم می‌سازد. فصل دوم با عنوان «معیارهای ثابت در فقه سیاسی شیعه» به بررسی اصول بنیادین فقه سیاسی از جمله نص‌گرایی، بهره‌گیری از عقل و عدالت‌محوری اختصاص دارد. در این فصل، ثبات معیارهای فقهی در کنار پویایی آن‌ها در مواجهه با شرایط نوین مورد تأکید قرار گرفته است. با توجه به تعامل گسترده فقه سیاسی با دنیای پیرامون، فصل سوم به «زمینه‌ها و ساحت‌های فکری و اجتماعی تحول در فقه سیاسی شیعه» می‌پردازد و عوامل فکری، فرهنگی و اجتماعی مؤثر بر تحول این دانش را تحلیل می‌کند. در فصل چهارم با عنوان «سازوکارهای تحول در فقه سیاسی شیعه»، ظرفیت‌ها و ابزارهای تحول همچون حجیت عقل، پذیرش مقتضیات زمان و مکان، مصلحت، تحولات موضوعی، قلمرو آزاد فقهی و تحول در علم اصول مورد بررسی قرار گرفته است. فصل پنجم به «سنجش و ارزیابی موارد تحول در فقه سیاسی معاصر» اختصاص دارد و در آن، نمونه‌ها و مصادیق تحول در عرصه فقه سیاسی شیعه تحلیل و ارزیابی می‌شود تا میزان تحقق عملی مبانی نظری سنجیده شود. در نهایت، فصل ششم با عنوان «ساحت‌های بایسته تحول فقه سیاسی شیعه در دوره معاصر» به ترسیم افق‌های مطلوب تحول در این حوزه می‌پردازد. در این فصل تأکید شده است که هرچند فقه سیاسی شیعه در زمینه نظریه‌پردازی و ارائه نظام گام‌های نخستین را برداشته، اما تا دستیابی به نقطه مطلوب فاصله زیادی دارد و لازم است توجه ویژه‌ای به دو عرصه اساسی یعنی «نظریه‌پردازی» و «ارائه نظام فقهی» مبذول شود.