کتاب زنان کوچک اثر لوییزا می آلکوت، ترجمه بیتا ابراهیمی، انتشارات نشر پنجره

کتاب «زنان کوچک»، اثری است که می‌توان آن را نوعی خودزندگی‌نامه‌ی لوییزا می. آلکوت دانست. داستان در شهر بوستون و اندکی پس از پایان جنگ داخلی آمریکا جریان دارد و سرگذشت چهار خواهر را روایت می‌کند که با پشتکار و امید در تلاش‌اند بر فقر غلبه کنند و به زنانی مفید، مستقل و خودکفا تبدیل شوند. مِگ، بزرگ‌ترین خواهر، دختری زیبا و در عین حال گرفتار آرزوهای مادی است. جو، دختری مهربان و پرشور با روحیه‌ای شبیه پسرهاست که به نویسندگی عشق می‌ورزد و رؤیای نویسنده شدن در سر دارد. بِث، دختر خجالتی اما مهربان خانواده است که دلبسته‌ی موسیقی و آرامش درونی است. ایمی، کوچک‌ترین خواهر، اندکی خودخواه به نظر می‌رسد اما در عین حال اجتماعی، شوخ‌طبع و خوش‌مشرب است. با وجود آن‌که این خواهران، همچون هر خانواده‌ی دیگری، گاه دچار اختلاف و دلخوری می‌شوند، عشق و پیوند خانوادگی آنان آن‌قدر نیرومند است که همیشه به یکدیگر بازمی‌گردند و محیطی سرشار از محبت در خانه حفظ می‌کنند. آن‌ها با امیدواری، چشم‌انتظار بازگشت پدرشان از جنگ هستند. آلکوت در این رمان به‌طرزی هنرمندانه و ظریف، پیچیدگی‌ها و لطافت‌های روابط خانوادگی را به تصویر کشیده و درون‌مایه‌ی عشق، فداکاری و رشد فردی را در دل روایت جای داده است. خوانندگان این اثر ارزشمند، در هر دوره‌ای از زندگی، بخشی از خود را در وجود یکی از این چهار خواهر بازمی‌یابند. کتاب «زنان کوچک» اثری ماندگار، تأثیرگذار و نمونه‌ای درخشان از ادبیات مکتب رومانتیسیسم به شمار می‌آید؛ رمانی که طی نسل‌ها همچنان الهام‌بخش خوانندگان و دوستداران ادبیات کلاسیک است.