کتاب زبان تمشک‌های وحشی اثر نغمه ثمینی، انتشارات نشر نی

نمایشنامهٔ «زبان تمشک‌های وحشی» نوشتهٔ نغمه ثمینی، از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین آثار تئاتر مدرن ایران به‌شمار می‌رود. این اثر در سال ۱۳۹۶ توسط انتشارات نشر نی منتشر شده و با زبانی تمثیلی، شاعرانه و در عین حال فلسفی، به واکاوی روابط انسانی، احساس تنهایی و دشواری‌های ارتباط میان انسان‌ها می‌پردازد. «زبان تمشک‌های وحشی» روایت زندگی زن و شوهری به نام‌های داوود و دنیا است که طبق آیینی شخصی، هر سال مسیر نخستین سفر ماه‌عسل خود از تهران تا شمال را تکرار می‌کنند. با این حال، این‌بار هدف آن‌ها متفاوت است؛ داوود و دنیا قصد دارند مدارک ازدواجشان را از مادر زن بگیرند تا بتوانند از یکدیگر جدا شوند. در طول سفر، پسر جوانی به نام دانیال به‌تدریج وارد مسیر آن‌ها می‌شود؛ شخصیتی مرموز که نیت قتل دارد و تلاش می‌کند رابطهٔ این زوج را از هم بگسلد یا مانع رسیدنشان به مقصد شود. این نمایشنامه با ساختاری استعاری و چندلایه، مفاهیمی چون «زبان»، «ارتباط»، «هویت» و «تنهایی» را بررسی می‌کند. زبان در این اثر نه‌تنها وسیله‌ای برای ارتباط، بلکه عنصری بنیادین برای درک متقابل و شکل‌گیری رابطه میان انسان‌ها است. نغمه ثمینی در «زبان تمشک‌های وحشی» از گم‌شدن زبان مشترک میان انسان‌ها سخن می‌گوید؛ مسئله‌ای که به‌نوعی ریشهٔ بحران در روابط امروزی محسوب می‌شود. تمشک‌های وحشی در متن، نمادی از طبیعت سرکش، احساسات ناپایدار و تنهایی انسان معاصر است. این نمایش با بهره‌گیری از عناصر نمادین و فضاهای سوررئال، مخاطب را به تأملی عمیق دربارهٔ معنا و ماهیت ارتباطات انسانی دعوت می‌کند. زبان شاعرانهٔ ثمینی و ساختار پیچیدهٔ نمایشنامه، فضایی چندوجهی و تأویل‌پذیر خلق کرده است که تماشاگر و خواننده را به اندیشه دربارهٔ مرز میان عشق، جدایی و هویت سوق می‌دهد. همین ویژگی‌ها باعث شده است که «زبان تمشک‌های وحشی» از آثار شاخص و اثرگذار تئاتر ایران در دههٔ نود شمسی محسوب شود. این نمایشنامه نخستین بار در تابستان و پاییز سال ۱۳۹۶ در تماشاخانهٔ پالیز به صحنه رفت. کارگردانی آن را شیوا مسعودی بر عهده داشت و بازیگران اصلی شامل الهام کردا، صابر ابر و علی شادمان بودند. اجرای اثر با استقبال گستردهٔ تماشاگران و تحسین منتقدان روبه‌رو شد و جایگاه خود را به‌عنوان یکی از نمونه‌های موفق تئاتر مدرن ایران تثبیت کرد. «زبان تمشک‌های وحشی» با نگاهی ژرف و فلسفی به جهان انسان‌ها، تصویری تأمل‌برانگیز از روابط عاطفی، فقدان گفت‌وگو و جست‌وجوی زبان مشترک در زندگی مدرن ارائه می‌دهد. این اثر، چه در زمان انتشار و چه در سال‌های بعد، همچنان مورد توجه پژوهشگران و علاقه‌مندان تئاتر باقی مانده و به‌عنوان یکی از آثار درخشان ادبیات نمایشی معاصر ایران شناخته می‌شود.