کتاب لذت خیانت اثر مجموعهٔ نویسندگان و موریس بلانشو، ترجمه نصراله مرادیانی، انتشارات بیدگل

ترجمه می‌تواند افترا بزند، به تهمت دامن بزند و در پی آن زمینه‌ی شکایت را فراهم کند. گاه ترجمه با حس نوستالژی برای تمامیتی ازدست‌رفته درهم می‌آمیزد و در نتیجه، با درد و رنجی عمیق همراه می‌شود. ترجمه می‌تواند از میل به آرمانی‌کردن گذشته سر باز زند و با زدودن تصویر ایده‌آل آن، زمان حال را به عرصه‌ای پویا و آزاد برای بازی و دگرگونی بدل کند. همچنین ترجمه قادر است لذت دلخواهی و سیال‌بودن زبان را تحقق بخشد و از گرفتارشدن در موقعیتی اندوه‌بار بگریزد؛ موقعیتی که می‌کوشد انسان را به اصالتی گریزان و فریبکارانه متعهد کند. در عین حال، ترجمه پای مسائلی چون تألم و لطمه را نیز به میان می‌کشد. مترجم همواره از خود می‌پرسد: آیا امیدی به جبران مافات وجود دارد؟ و آیا اساساً باید در پی جبران آن بود یا نه؟