کتاب کی‌یرکگور اثر شلی اوهارا، ترجمه نادیا بدری زاده، انتشارات نشر ثالث

سورن کی‌یرکگور در نقطه‌ای سرنوشت‌ساز از تاریخ فلسفه به نوشتن و تفکر پرداخت. در نگاه بسیاری از دانشجویان فلسفه، او نویسنده‌ای ضدروشنگری بود؛ زیرا به چالش‌ها و بحران‌های برخاسته از جهان‌بینی روشنگری واکنش نشان می‌داد. جنبش روشنگری در قرن‌های هفدهم و هجدهم میلادی کوشید تا مفاهیم بنیادینی چون خدا، طبیعت، معرفت و انسان را در قالب یک جهان‌بینی منسجم و عقلانی با یکدیگر پیوند دهد. متفکران این جنبش بر عقل و کاربرد آگاهانه‌ی آن برای دستیابی به فهم عمیق‌تر از جهان و بهبود زندگی انسان تأکید می‌کردند. در برابر این نگرش، کی‌یرکگور با نگاهی متفاوت بیان کرد که انسان در اساس، موجودی صرفاً منطقی یا عقل‌گرا نیست، بلکه موجودی است سرشار از دغدغه، میل و احساس که تصمیم‌های خود را بر پایه‌ی طبیعت وجودی‌اش می‌گیرد. به باور او، انسان پیش از آن‌که تابع قواعد عقلانی باشد، تحت تأثیر تجربه‌ی زیسته و درونی خویش عمل می‌کند. این برداشت، چکیده و عصاره‌ی فلسفۀ اگزیستانسیالیسم به شمار می‌آید. هرچند کی‌یرکگور واژۀ «اگزیستانسیالیسم» را در آثار خود کمتر به کار برد و در زمان او این اصطلاح معنای امروزی‌اش را نداشت، اما بسیاری از اندیشمندان او را پدر فلسفۀ اگزیستانسیالیسم می‌دانند.