کتاب سوتنیکوف اثر واسیل بی کوف، ترجمه شیوا فرهمندراد، انتشارات وال

زمستان سال ۱۹۴۲، پس از حمله‌ی نازی‌ها به شوروی و اشغال بلاروس، سرما با شدتی بی‌امان بر سرزمین می‌تازد. در این سرمای طاقت‌فرسا، فرمانده‌ی گروهی کوچک از پارتیزان‌ها، دو نفر از نیروهایش را برای یافتن آذوقه راهی مأموریتی خطرناک می‌کند. این سفر در دل برف و یخ، آغاز ماجراهایی است میان بقا و نابودی، و رویارویی با انسان‌هایی که در اثر فشار جنگ، به مزدوری آلمان‌ها تن داده‌اند. داستان «سوتنیکوف» بازتابی از جدال درونی انسان است؛ جدالی میان وجدان و اخلاق، زندگی و مرگ. این روایت پرده از چهره‌ی زشت و ویرانگر جنگ برمی‌دارد و نشان می‌دهد چگونه ارزش‌های انسانی در میان خشونت و بی‌رحمی فرو می‌پاشند. در عین حال، فداکاری و ازخودگذشتگی در این بستر تلخ گاه به ضد خود تبدیل می‌شود، و قهرمانی در سایه‌ی تردید و رنج معنا می‌یابد.