کتاب راه ننوشته اثر علی اکبر شیروانی، انتشارات هرمس

واژه‌ «ننوشته» حالت نفی از فعل «نوشتن» است و در اینجا به معنای «طی کردن»، «درنوردیدن» و «پیمودن راه» به کار رفته است. این تعبیر به سطری از جلال‌الدین محمد بلخی، مولانا، در غزلیات شمس اشاره دارد که می‌گوید: «راه شدی گر نبدی این‌همه گفتار مرا». منظور از این گفتار، همان «راه ننوشته» است؛ راهی که هنوز پیموده نشده، اما در کلام و معنا حضور دارد. در واقع، «راه ننوشته» نماد سفری روحانی و درونی است که مولانا آن را فراتر از واژه و گفتار می‌داند.