کتاب زبان و ذهن اثر نوام چامسکی، ترجمه کوروش صفوی، انتشارات هرمس

این کتاب سومین ویرایش از مجموعه مقالات برجسته نوام چامسکی درباره «زبان و ذهن» است که نخستین‌بار در سال ۱۳۸۵ (۲۰۰۶ میلادی) منتشر شد. شش فصل نخست، که در دهه‌ ۱۹۶۰ برای اولین‌بار انتشار یافتند، نقش بنیادینی در شکل‌گیری نظریه‌ زبان‌شناسی مدرن داشتند. این نسخه جدید با افزودن یک فصل تازه و مقدمه‌ای نو، رویکرد تأثیرگذار چامسکی را به قرن بیست‌و‌یکم پیوند می‌زند و دیدگاه‌های او را در پرتو پژوهش‌های معاصر بازمی‌نماید. فصل‌های یک تا شش، کارهای اولیه‌ چامسکی درباره‌ ماهیت و اکتساب زبان را به عنوان یک نظام ژنتیکی و زیستی، یعنی «دستور زبان جهانی»، معرفی می‌کند. در پنجاه سال گذشته، این چارچوب نظری الهام‌بخش انفجاری از پژوهش در حوزه‌ زبان‌های گوناگون بوده و پرسش‌های بنیادی متعددی را پیش‌روی زبان‌شناسان و دانشمندان شناختی نهاده است. فصل پایانی کتاب نیز با بازنگری در موضوعات کلیدی، رویکرد «زیست‌زبان‌شناختی» چامسکی را که از آغاز تا امروز محور کار او بوده است، مرور کرده و چالش‌های نو و انگیزه‌های تازه‌ای را برای مطالعه‌ زبان و ذهن مطرح می‌سازد. اورام نوام چامسکی، زبان‌شناس، فیلسوف، دانشمند شناختی، مورخ، منطق‌دان، منتقد اجتماعی و فعال سیاسی برجسته‌ آمریکایی است. او که اغلب از او با عنوان «پدر زبان‌شناسی مدرن» یاد می‌شود، از چهره‌های تأثیرگذار فلسفه‌ تحلیلی و از بنیان‌گذاران حوزه‌ علوم شناختی به شمار می‌آید. چامسکی بیش از نیم قرن در مؤسسه‌ فناوری ماساچوست (MIT) به تدریس و پژوهش پرداخت و اکنون استاد بازنشسته‌ این مؤسسه است. او بیش از صد کتاب در زمینه‌هایی چون زبان‌شناسی، جنگ، سیاست و رسانه‌های جمعی تألیف کرده است. از نظر فکری و ایدئولوژیک، چامسکی همسو با جریان‌های آنارکوسندیکالیسم و سوسیالیسم آزادی‌خواه شناخته می‌شود.