کتاب زمین نوآباد اثر میخائیل شولوخف، ترجمه محمود اعتمادزاده (م.ا.به آذین)، انتشارات فردوس

میخائیل شولوخوف را، چه در زادگاهش و چه در خارج از مرزهای کشورش، به‌درستی برجسته‌ترین رمان‌نویس شوروی در نسل خود می‌دانند. او که در سال ۱۹۰۵ در خانواده‌ای قزاق به دنیا آمد، سال‌های پرآشوب انقلاب روسیه و جنگ داخلی را با بینشی نافذ و سبکی تأثیرگذار توصیف کرده است. شولوخوف در سال ۱۹۲۶ حماسه بزرگ خود، «دن آرام»، را آغاز کرد و به گفته خودش در این اثر خلاقانه و پرشور، «خود را به‌عنوان نویسنده» یافت. این رمان سترگ در سال ۱۹۴۰ تکمیل شد و جایگاه او را در ادبیات شوروی تثبیت کرد. نخستین کتابش، «زمین نوآباد»، در سال ۱۹۳۲ منتشر شد و در ادامه، دومین جلد آن در سال ۱۹۶۰ منتشر گردید که مورد توجه محافل ادبی قرار گرفت. در سال ۱۹۵۷ شولوخوف با نگارش داستان «سرنوشت یک مرد» به شهرتی جهانی دست یافت. پس از آن، رمان «آن‌ها برای سرزمین پدری‌شان جنگیدند» را نوشت؛ اثری که با تمرکز بر مقاومت مردم شوروی در جنگ جهانی دوم، عمق واقع‌گرایی و انسان‌دوستی نویسنده را نشان می‌دهد. شولوخوف بی‌تردید نویسنده‌ای مردمی است؛ کتاب‌های او در بیش از سی‌ودو میلیون نسخه چاپ و به شصت‌و‌چهار زبان ترجمه شده‌اند. در «زمین نوآباد»، نویسنده با ترسیم زندگی در روستایی کوچک از ناحیه قزاق‌نشین، گستره تأثیر خود را هم‌سنگ با آثار بزرگ دیگرش نشان می‌دهد. سرنوشت شخصیت‌های داستان در واقع بازتاب سرنوشت ملتی است که بزرگ‌ترین انقلاب اجتماعی تاریخ خود را از سر می‌گذراند. روندی از تغییر در راه بود؛ تغییری که در همه عرصه‌های زندگی قزاق‌ها گسترش می‌یافت. سنت‌های کهنه کنار زده می‌شدند و شخصیت‌ها و اندیشه‌هایی که نسل‌ها دوام آورده بودند، در برابر تحولات جدید یا در هم می‌شکستند یا دوباره ساخته می‌شدند. شولوخوف با انسانیّتی زنده و نگاهی دقیق، رنج و شادی، عیب و تلاش مردمانش را به تصویر می‌کشد؛ هم مبارزانِ پیشرفت را که خود با آنان احساس پیوندی عمیق دارد، و هم مخالفانی را که در برابر تغییر ایستاده‌اند. آثار او بازتاب صادقانه‌ی روح ملت خویش است. «زمین نوآباد» پیامی ژرف برای هر کسی دارد که می‌خواهد فشارها و دشواری‌های زندگی شوروی از دهه ۱۹۳۰ تا امروز را درک کند و در آن، پژواک سرنوشت تاریخی یک ملت را بشنود.