کتاب هنوز می‌بینی مرا؟ اثر اسماء غفاری، انتشارات کتابستان معرفت

دیما این روزها بیش از هر زمان دیگری خود را در گرداب حوادث و افکار گوناگون گرفتار می‌بیند؛ گویی بی‌وقفه در حال دست‌وپا زدن است. قرار بود امید بیاید تا باری از دوش دیما بردارد و اندکی او را سبک کند، اما حضور او بیش از آن‌که آرامش بیاورد، به باری سنگین بر شانه‌های دیما تبدیل شده است. امید قرار بود روشنایی روزهای تاریک و خالی از عابس باشد، اما هرچه دیما می‌کوشد، گام‌های لرزانش با قدم‌های محکم و بلند امید هماهنگ نمی‌شود و سرنوشت پیوسته سنگی تازه در مسیرشان می‌اندازد. اکنون دیما با تمام وجود حس می‌کند که برای برخاستن دوباره و ادامه‌دادن راه، هنوز هم به نگاه نافذ و دست‌های استوار عابس نیاز دارد. پرسش در دلش می‌پیچد و آرامش را از او می‌گیرد: آیا عابس هنوز نگاهش را بر او می‌دوزد؟ آیا هنوز او را می‌بیند؟