کتاب ساعت بغداد اثر شهد الراوی، ترجمه مهدی غبرایی، انتشارات نشر ثالث

کتاب «ساعت بغداد» نوشته‌ی «شهد الراوی»، داستانی دل‌انگیز از دو دختر خردسال است که در بغدادِ جنگ‌زده رشد می‌کنند. در سال ۱۹۹۱، هم‌زمان با جریان جنگ خلیج فارس، این دو دختر در پناهگاهی برای فرار از حمله‌ی هوایی پنهان شده‌اند. برای فراموش کردن ترس و تاریکی، شروع به گفت‌وگو و تعریف داستان‌هایی می‌کنند و در دل آن فضای ترسناک، دوستی عمیقی میانشان شکل می‌گیرد. اما با تداوم بمباران‌ها و مهاجرت دوستان و آشنایانشان، دختران ناچارند با واقعیتی تلخ روبه‌رو شوند؛ واقعیتی که در آن، زندگی‌شان هرگز مانند گذشته نخواهد بود. این رمان در آغاز به‌طرزی تلخ و در عین حال شاعرانه، معنای بزرگ شدن در شهری را نشان می‌دهد که آرام‌آرام در برابر چشمان ساکنانش محو می‌شود. نویسنده به‌زیبایی تصویر می‌کند که کودکان چگونه می‌توانند در دشوارترین شرایط، بیشترین مقاومت را از خود نشان دهند. با وجود همه‌ی مصائب، دختران از دست دادن عزیزان و وخامت اوضاع اجتماعی را می‌پذیرند و تلاش می‌کنند از روزهای نوجوانی خود بیشترین بهره را ببرند. آن‌ها برای ورود به دانشگاه آماده می‌شوند، نامه‌های عاشقانه‌ی معطر از پسران دریافت می‌کنند و در قرارهای مخفیانه حضور می‌یابند. اما بار دیگر، جنگ با چهره‌ای تازه بازمی‌گردد و همه چیز را بر هم می‌زند. با سقوط بغداد، دوستان از یکدیگر جدا می‌شوند، اعضای خانواده‌ها بازداشت می‌گردند و برخی از عزیزانشان ناپدید می‌شوند. هنگامی که دختران دوباره به هم می‌پیوندند، تصمیم می‌گیرند برای ادای احترام به کسانی که از میانشان رفته‌اند و برای حفظ خاطرات ارزشمندشان، تاریخچه‌ای از محله‌ی پرجنب‌وجوش زندگی خود بنویسند. رمان «ساعت بغداد» تصویری ژرف و تأثیرگذار از دو زن جوان ارائه می‌دهد که در میان فروپاشی همه‌چیز پیرامونشان، همچنان در کنار هم می‌مانند و تصویری انسانی از مقاومت، دوستی و عشق در دل ویرانی را به نمایش می‌گذارند.