کتاب طبیب پرنده و حسادت آقای کلافه اثر مولیر، ترجمه محمدجواد کمالی، انتشارات قطره

کتاب «طبیب پرنده و حسادت آقای کلافه» اثر «مولیر» با ترجمهٔ «محمدجواد کمالی» از سوی نشر قطره منتشر شده است. این نمایشنامهٔ کمدی فرانسوی، نمونه‌ای شاخص از هنر نمایش در ادبیات کلاسیک اروپا به شمار می‌آید. مولیر در مهم‌ترین آثار خود به نقد و تحلیل بی‌رحمانهٔ خلق‌وخوی انسان می‌پردازد. او با کاوش در ریشهٔ حماقت‌های بشری و واکاوی پندارهای نادرست انسان، چهره‌ای ژرف و واقع‌گرایانه از جامعه ترسیم می‌کند. هیچ نویسنده‌ای چون او مبنای «کمیک» را چنین دقیق بر ناآگاهی، حسادت، توهم، ریا، دروغ، گیجی و کوری انسان در معنایی عام استوار نکرده است. در عین حال، در میان نمایشنامه‌نویسان هم‌دوره‌اش، کمتر کسی به اندازهٔ مولیر از لذت زندگی، احترام به آزادی، ارزش دوستی و ستایش صداقت سخن گفته است. کتاب «طبیب پرنده و حسادت آقای کلافه» شامل یک نمایشنامه است که با مقدمه‌ای از «قطب‌الدین صادقی» آغاز می‌شود و هفت شخصیت دارد. مولیر این کمدی را در شانزده صحنه نوشته است. نمایشنامه متنی است که برای اجرا بر روی صحنه یا هر مکان نمایشی دیگر نوشته می‌شود. هرچند از نظر ساختار به فیلمنامه، رمان یا داستان شباهت‌هایی دارد، اما قالبی مستقل و هنری جداگانه محسوب می‌شود. نخستین نمایشنامه‌های شناخته‌شده به دوران باستان و تمدن یونان بازمی‌گردند. نمایشنامه‌ها با ساختارها و فرم‌های گوناگون نوشته می‌شوند، اما هدف اصلی همهٔ آن‌ها ارائهٔ نقشه‌ای روشن برای کارگردان و بازیگران در روند اجرا است. برخی از متون نمایشی تنها برای خواندن نوشته می‌شوند که از آن‌ها با عنوان کلوزت (Closet) یاد می‌شود. در میان بزرگ‌ترین نمایشنامه‌نویسان جهان می‌توان از «آیسخولوس»، «سوفوکل» و «اوریپید» از یونان باستان، «شکسپیر» و «هارولد پینتر» از انگلستان، «مولیر» از فرانسه، «هنریک ایبسن» از نروژ، «آگوست استریندبرگ» از سوئد، «برتولت برشت» از آلمان، «ساموئل بکت» از ایرلند و «یوجین اونیل» از آمریکا نام برد. در میان نمایشنامه‌نویسان برجستهٔ ایرانی نیز می‌توان از «بهرام بیضایی»، «عباس نعلبندیان»، «اکبر رادی»، «غلامحسین ساعدی»، «بهمن فرسی»، «محسن یلفانی»، «نغمه ثمینی»، «محمد رضایی‌راد»، «محمد یعقوبی»، «محمد رحمانیان»، «علیرضا نادری» و «محمد چرمشیر» یاد کرد.