کتاب تاریخ فلسفه اثر فردریک چارلز کاپلستون، ترجمه جلال الدین مجتبوی، انتشارات علمی و فرهنگی

مجموعه‌ی نه‌جلدی «تاریخ فلسفه» نوشته‌ی فردریک کاپلستون، در آغاز به‌عنوان اثری آموزشی برای گسترش فلسفه میان دانشجویان حوزه‌های علمیه‌ی کاتولیک تصور شده بود، اما فراتر از هدف اولیه‌ی نویسنده پیش رفت و امروز به‌عنوان یکی از بهترین و جامع‌ترین تاریخ‌های فلسفه به زبان انگلیسی در سراسر جهان شناخته می‌شود و تحسین بسیاری را برانگیخته است. کاپلستون آگاه بود که دانشجویان حوزوی تنها از منابع محدود و ناکافی بهره می‌برند و آشنایی آنان با فیلسوفان بزرگ تاریخ اغلب در حد برداشت‌هایی سطحی و کاریکاتورگونه باقی می‌ماند. از این‌رو، با نگارش «تاریخ فلسفه‌ی غرب»، کوشید تا خطاهای رایج در فهم فلسفی را اصلاح کند و برای هر متفکر جایگاهی دقیق، عینی و منسجم فراهم آورد. او با نثری روشن، ساختاری منظم و تحلیلی پیوسته از اندیشه‌ها، توانست ارتباط متفکران را در گذر زمان نشان دهد؛ پیوند میان فیلسوفان پیشین و پسین را آشکار کند و تصویری جامع از سیر تحول اندیشه‌ی فلسفی ارائه دهد. حاصل تلاش بی‌وقفه‌ی کاپلستون اثری است که گذر زمان از ارزش و تازگی آن نمی‌کاهد و هنوز مرجع معتبر پژوهشگران فلسفه محسوب می‌شود. مجله‌ی «اندیشه» درباره‌ی این اثر چنین نتیجه‌گیری کرده است: کتاب «تاریخ فلسفه» کاپلستون، اثری جامع، علمی، منسجم و متعادل است که نگاه کل‌گرا و عینی به فلسفه دارد. جلد نخست این مجموعه به خاستگاه‌های فلسفه، یعنی فلسفه‌ی یونان و روم، می‌پردازد و در پنج بخش تنظیم شده است. عناوین این بخش‌ها به ترتیب عبارت‌اند از: فلسفه‌ی پیشاسقراطی، دوره‌ی سقراطی، فلسفه‌ی افلاطون، ارسطو و فلسفه‌ی پس از ارسطویی. بخش پایانی نیز شامل مباحثی چون مکتب رواقی، فلسفه‌ی اپیکوری، شکاکان، کلبیان، فلسفه‌ی یهودی-یونانی و جریان نوافلاطونی است.