کتاب غزل مزل اثر ابراهیم اسماعیلی اراضی، انتشارات فصل پنجم

آنچه در این غزل چشم‌گیر و شایان توجه است، این است که تو خوشبختانه تغزل را تنها در محدوده‌ی یک معشوقه‌ی زمینی، یک وعده‌ی دیدار آینده یا حتی در مرزهای خودستایی و خویشتن‌سرایی محصور نکرده‌ای. بلکه نگاه تو از این چارچوب‌های معمول فراتر رفته و تغزل را به مفهومی گسترده‌تر و عمیق‌تر تبدیل کرده‌ای؛ تغزلی که از احساس فردی می‌گذرد و به سرچشمه‌ای کلان‌تر از عشق، معنا و هستی نزدیک می‌شود.