کتاب آیلین اثر آتوسا مشفق، ترجمه گلاره جمشیدی، انتشارات چترنگ

آیلین، دختری ناراضی و سرکش، پس از پایان جنگ جهانی دوم در زندگی‌ای غم‌بار و پر از اندوه روزگار می‌گذراند. او در خانواده‌ای آشفته و نابسامان، با پدری دائم‌الخمر به دنیا آمده و از نوجوانی تصمیم داشته از خانه فرار کند. این گذشته پرتنش، درونش را لبریز از کشمکش‌های روحی کرده و از او دختری تنها، افسرده و گوشه‌گیر ساخته است. رمان «آیلین» توانست در فهرست نهایی شش نامزد برتر جایزه‌ ادبی من‌بوکر قرار گیرد. آتوسا مشفق، نویسنده‌ی برجسته‌ی این اثر، پیش از این نیز جوایز متعددی از جمله جایزه‌ی مک‌گلو، جایزه‌ی بنیاد همینگوی و جایزه‌ی یادبود دیوید فاستر والاس را کسب کرده است. او در این رمان با نثری دقیق و توصیفاتی عمیق، فضای سنگین و ملال‌بار روزهای پس از جنگ جهانی دوم را با مهارتی ویژه به تصویر می‌کشد. مشفق با ظرافتی تحسین‌برانگیز، ذهن آشفته و خیال‌پردازی‌های پیچیده‌ی آیلین را آشکار می‌سازد و ما را به درون دنیای تیره و رازآلود او می‌برد. آیلین در بخشی از داستان از زندگی خود چنین یاد می‌کند: نامم آیلین دانلپ بود، بیست‌وچهار سال داشتم و در مؤسسه‌ای برای نگهداری پسران نوجوان به عنوان منشی کار می‌کردم و هفته‌ای پنجاه‌و‌دو دلار حقوق می‌گرفتم. اما حقیقت آن مکان چیزی جز زندانی برای کودکان نبود. من آنجا را «مورهد» نامیدم؛ برگرفته از نام صاحب‌خانه‌ی ترسناکی که سال‌ها پیش از او خاطره‌ای تلخ داشتم. در آن روزها تصمیم گرفتم از خانه بگریزم و دیگر هرگز بازنگردم. این روایت، داستان ناپدید شدن من است.