کتاب دکوپاژ اثر تیموتی بارنار، ترجمه قاسم مومنی، انتشارات لگا

«دکوپاژ» به‌عنوان روح رسمی و زیبایی‌شناسی سینما، به دلیل توانایی منحصربه‌فردش در نمایش زمان، همواره یکی از عناصر بنیادی این هنر به شمار می‌آید. در این مقاله‌ی غنایی، ژاک آومونت و تیموتی بارنار به بررسی نظریه‌های مرتبط با دکوپاژ و مونتاژ از آغاز تاریخ سینما تا دوران دیجیتال می‌پردازند. آومونت، که مترجم آثار آیزنشتاین و نویسنده‌ی کتابی درباره‌ی مونتاژ آیزنشتاین است، علاوه بر پرداختن به تئوریسین‌های فیلم‌ساز شوروی دهه‌ی ۱۹۲۰، به تحلیل دیدگاه‌ها و سبک کارگردانان معاصر همچون جیا ژانگ‌که، عباس کیارستمی، الکساندر سوکوروف، کاترین بیگلو، لیساندرو آلونسو، ژان‌لوک گدار و پیر پائولو پازولینی نیز می‌پردازد. این کتاب، نخستین جلد از مجموعه‌ی سه‌جلدی «کینو-آگورا» درباره‌ی مفاهیم و شیوه‌های اساسی زیبایی‌شناسی فیلم است که سه محور اصلی آن شامل مونتاژ، دکوپاژ و میزانسن می‌شود. در بخشی از کتاب آمده است: «ما وارد دوره‌ای شده‌ایم که سلطه‌ی بینایی توسط تصویر مورد چالش قرار گرفته است. در نتیجه، دکوپاژ ماهیت تصویر را دگرگون کرده است؛ درحالی‌که عکس در برابر واقعیت مسئولیت دارد، تصویرِ دکوپاژشده تنها در قبال خویش پاسخ‌گوست.» – ژاک آومونت بارنار نیز با بهره‌گیری از ساختاری نوآورانه و زبانی تحلیلی در نگارش این اثر، ماهیت کلاژگونه‌ی تصاویر در سینما را آشکار می‌سازد و به بازاندیشی در باب نقش دکوپاژ در تجربه‌ی بصری مخاطب می‌پردازد.