کتاب روابط از دست رفته اثر جوهن هری، ترجمه مهدی قراچه داغی، انتشارات پیکان

معمایی ذهن روزنامه‌نگار و پژوهشگر برنده جایزه، «جوهان هری» را به‌شدت درگیر کرده بود. او در ۳۹سالگی، با پرسشی اساسی روبه‌رو بود: چرا افسردگی و اضطراب، تقریباً در تمام سال‌های زندگی‌اش، هم در انگلیس و هم در سراسر جهان غرب رو به افزایش بوده است؟ این سؤال برای او فقط یک کنجکاوی علمی نبود؛ بلکه ریشه‌ای عمیق و شخصی داشت. وقتی هری نوجوان بود، نزد پزشک خود رفت و با ناراحتی توضیح داد که احساس می‌کند درد از درونش می‌تراود و هیچ کنترلی بر آن ندارد. پزشک برایش داروهایی تجویز کرد که در ابتدا اندکی آرامش به او بخشید، اما ریشه درد همچنان باقی ماند. او سال‌های نوجوانی را در حالی گذراند که داروهای ضدافسردگی مصرف می‌کرد و مانند بسیاری از هم‌نسلانش باور داشت مشکلش ناشی از «عدم تعادل شیمیایی مغز» است. در بزرگسالی، زمانی که در علوم اجتماعی تحصیل کرده بود، تصمیم گرفت از نو به این باورها بیندیشد. او به سفری چهل‌هزار مایلی در سراسر جهان رفت تا با برجسته‌ترین متخصصان گفت‌وگو کند و دریابد چه چیزهایی واقعاً موجب افسردگی و اضطراب می‌شوند و چگونه می‌توان آنها را درمان کرد. نتیجه تحقیقش شگفت‌آور بود: تقریباً تمام آنچه درباره افسردگی و اضطراب به او گفته بودند، اشتباه بود. هری بر پایه شواهد علمی دریافت که افسردگی و اضطراب نه یک علت، بلکه دست‌کم ۹ علت متفاوت دارند؛ عواملی که اغلب در مغز ما نیستند، بلکه از شیوه زندگی مدرن و گسست روابط انسانی ناشی می‌شوند. او در این مسیر از تونل‌های زیرزمینی لاس‌وگاس تا جوامع آمیش در ایندیانا و خیزش‌های اجتماعی در برلین سفر کرد و در هر گام با بینش‌هایی تازه از علل واقعی این رنج جهانی روبه‌رو شد. یافته‌های هری نشان داد که برای درمان افسردگی و اضطراب باید به «روابط از دست‌رفته» بازگردیم؛ ارتباط با دیگران، با معنا، با طبیعت و با خودِ درون. او باور داشت بازسازی این پیوندها می‌تواند راه‌حل‌هایی کاملاً متفاوت از روش‌های معمول دارویی ارائه دهد و امید واقعی برای غلبه بر این همه‌گیری خاموش در جوامع امروزی بیافریند.