کتاب عهد کمیل اثر مصیب معصومیان، انتشارات شهید کاظمی

خاطرات مریم یوسفی، همسر شهید مصطفی (کمیل) صفری‌تبار شهید مصطفی صفری‌تبار متولد سال ۱۳۶۷ در روستای بیشه‌سر از توابع شهرستان بابل بود. او پس از پایان دوران تحصیل، برای انجام خدمت سربازی به لشکر ۳۰ پیاده گرگان اعزام شد. در همان دوران، هم‌زمان برای جذب رسمی در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نام‌نویسی کرد. هنوز دو ماه از دوره آموزش نظامی او نگذشته بود که نامه‌ی پذیرش و جذب او در سپاه به دستش رسید. صفری‌تبار با دشواری فراوان از لشکر تسویه‌حساب گرفت و به دلیل قبولی در سپاه، از ادامه خدمت سربازی معاف شد. او در اسفندماه سال ۱۳۸۶ برای ادامه آموزش نظامی وارد دانشگاه امام حسین علیه‌السلام شد تا مسیر خدمت در راه آرمان‌های اسلامی و انقلابی را ادامه دهد. شهید صفری‌تبار همراه با دوست همیشگی و برادر دینی‌اش، شهید محمد محرابی‌پناه ـ که با یکدیگر عقد اخوت بسته بودند ـ در تاریخ ۱۳ شهریور ۱۳۹۰ در منطقه تپه جاسوسان سردشت، به دست گروهک‌های ضدانقلاب به فیض عظیم شهادت نائل آمدند. از ویژگی‌های بارز اخلاقی شهید صفری‌تبار، اخلاص، صداقت و رعایت کامل اصول دینی بود. او هرگز در مجلس غیبت شرکت نمی‌کرد و همواره با وضو بود. همیشه توصیه می‌کرد: «با وضو باشید تا نور الهی در قلب‌هایتان جاری شود و از آلودگی گناه در امان بمانید.» شهید مصطفی صفری‌تبار نمونه‌ای درخشان از نسل مؤمنان جهادگر بود که زندگی‌اش سرشار از ایمان، تهذیب نفس و عشق به ولایت و شهادت بود.