کتاب اقتدا به مسیح اثر توماس آکمپیس، ترجمه سعید عدالت نژاد، انتشارات فرهنگ جاوید

کتاب «اقتدا به مسیح» اثر توماس آکمپیس، یکی از برجسته‌ترین و ماندگارترین کتاب‌های عبادی در سنت مسیحی است. این اثر ارزشمند برای نخستین بار در حدود سال‌های ۱۴۱۸ تا ۱۴۲۷ میلادی به زبان لاتین نگاشته شد. محتوای کتاب برگرفته از آموزه‌های جنبش معنوی «دِووتیو مودرنا» است؛ جریانی که آکمپیس خود از اعضای آن بود. «اقتدا به مسیح» به‌عنوان یکی از محبوب‌ترین و پرخواننده‌ترین آثار عبادی تاریخ، هم‌ردیف با کتاب مقدس قرار دارد و بسیاری آن را کلاسیکی مذهبی می‌دانند که قرن‌ها الهام‌بخش مؤمنان مسیحی بوده است. محبوبیت این کتاب به‌سرعت گسترش یافت و تا پیش از سال ۱۶۵۰ میلادی بیش از ۷۴۵ بار به چاپ رسید. به جز کتاب مقدس، هیچ اثری در میان متون مسیحی تا این اندازه به زبان‌های گوناگون ترجمه نشده است. این کتاب از چهار دفتر اصلی تشکیل شده که هر یک دستورالعمل‌هایی دقیق و ژرف برای رشد روحانی و سیر و سلوک درونی ارائه می‌دهد. این چهار دفتر عبارت‌اند از: «توصیه‌هایی در باب حیات معنوی»، «توصیه‌هایی در باب حیات درونی»، «در بیان تسلای درونی» و «در بیان آیین عشای ربانی». هر دفتر شامل چندین باب است که موضوعاتی چون احتیاط در عمل، مهار تمایلات نفسانی، پرهیز از پرگویی، مدارای خطاهای دیگران، تأمل در مرگ، شناخت نفس و صبرآموزی را در بر می‌گیرد. رویکرد آکمپیس در «اقتدا به مسیح» بر پرورش زندگی درونی، فروتنی و گوشه‌گیری از تعلقات دنیوی تأکید دارد؛ شیوه‌ای که در مقابل آموزه‌های برخی دیگر از نویسندگان مذهبی قرار می‌گیرد که به تقلید فعال از مسیح دعوت می‌کردند. بر اساس یادداشت «اِی‌بی‌سی»، این کتاب بر «ارادت به شادی مقدس» به‌عنوان رکن اصلی حیات معنوی تأکید می‌ورزد و همین ویژگی، آن را به یکی از عمیق‌ترین و اثرگذارترین متون عرفانی مسیحیت تبدیل کرده است.