کتاب رساله قشیریّه اثر ابوالقاسم عبدالکریم بن هوازن قشیری، ترجمه ابوعلی حسن بن احمد عثمانی، انتشارات زوار

«رساله قشیریه» اثری ارزشمند از «ابوالقاسم عبدالکریم بن هوازن قشیری» است که نسخه‌ی حاضر آن به همت «ابوعلی حسن بن احمد عثمانی» ترجمه و با دقت علمی و ادبی به‌وسیله‌ی استاد «بدیع‌الزمان فروزانفر» تصحیح و تکمیل شده است. این کتاب را «شرکت انتشارات علمی و فرهنگی» منتشر کرده است. نویسنده‌ی اثر، «ابوالقاسم عبدالکریم بن هوازن قشیری»، از عارفان برجسته و نام‌آور قرن پنجم هجری به‌شمار می‌رود. او در خراسان زاده شد و همچون بسیاری از علما، مفسران، عارفان و شاعران آن دوران، بخشی از علوم دینی و ادبی را در زادگاه خود آموخت و سپس برای تکمیل دانش خود به نیشابور، یکی از مراکز علمی و فرهنگی مهم آن روزگار، رفت و به تحصیل در زمینه‌های ادب و عرفان پرداخت. «رساله قشیریه» یکی از مهم‌ترین و معتبرترین منابع تصوف اسلامی است و از آن به‌عنوان مشهورترین اثر «ابوالقاسم عبدالکریم بن هوازن قشیری» یاد می‌شود. این کتاب در پنجاه‌و‌چهار باب تنظیم شده و نویسنده در هر باب، یکی از مبانی و اصول عرفان اسلامی را شرح و تحلیل می‌کند. قشیری کتاب را با توضیح عقاید و باورهای عارفان آغاز می‌کند و پس از تبیین واژگان و اصطلاحات عرفانی، به مباحثی چون توبه، مجاهده، خلوت و گوشه‌نشینی، تقوا و پرهیزگاری، ورع و زهد، خاموشی، خوف و رجا، حزن، گرسنگی و شهوت می‌پردازد. افزون بر این، در «رساله قشیریه» موضوعات دیگری همچون خشوع و تواضع، حسادت، غیبت، قناعت، شکر، توکل و یقین، صبر و مراقبه، رضا و بندگی، استقامت و اخلاص، صدق، حیا و آزادگی نیز بررسی شده است. از سوی دیگر، در این اثر به مفاهیمی همچون فتوت، فراست، جود و سخا، غیرت، ولایت، دعا، فقر، ادب، تصوف، سفر، توحید، صحبت، معرفت، محبت، شوق و سماع، کرامات اولیا و وصیت مریدان نیز پرداخته می‌شود. «رساله قشیریه» را می‌توان مجموعه‌ای جامع از آموزه‌های سلوک عارفانه و اخلاق اسلامی دانست که جایگاهی ویژه در تاریخ عرفان و تصوف اسلامی دارد.