کتاب سقوط اثر آلبر کامو، ترجمه شورانگیز فرخ، انتشارات علمی و فرهنگی

کتاب «سقوط»، رمانی فلسفی از آلبر کامو، نویسنده و متفکر برجسته فرانسوی است که نخستین‌بار در سال ۱۳۳۵ میلادی (۱۹۵۶) منتشر شد. این اثر، آخرین رمان کامل‌شده کامو به شمار می‌آید و جایگاهی ویژه در میان آثار او دارد. داستان در شهر آمستردام می‌گذرد و در قالبی از تک‌گویی‌های دراماتیک روایت می‌شود. راوی داستان، ژان باپتیست کلامنس، در گفت‌وگوهایی طولانی و اعتراف‌گونه، زندگی خود را برای یک غریبه بازگو می‌کند. او از موفقیت‌های حرفه‌ای‌اش به‌عنوان یک وکیل مدافع ثروتمند و محترم در پاریس سخن می‌گوید و سپس به تدریج از بحران روحی عمیق و «سقوط» خود از مقام و منزلت گذشته‌اش پرده برمی‌دارد. کامو در این رمان با نگاهی فلسفی، مفاهیمی چون بی‌گناهی، گناه، انزوا، پوچی و حقیقت را به چالش می‌کشد. سقوط ژان باپتیست، همان‌گونه که خود او اشاره می‌کند، یادآور سقوط آدم از بهشت در روایت‌های دینی است؛ سقوطی که از روشنی به تاریکی و از یقین به تردید منتهی می‌شود. ژان پل سارتر، فیلسوف اگزیستانسیالیست و هم‌دوره کامو، در تحلیل این اثر گفته است که «سقوط» احتمالاً زیباترین و درعین‌حال درک‌نشده‌ترین کتاب آلبر کامو است. رمان سقوط، تلاشی ژرف و فلسفی برای توضیح این پرسش بنیادین است که چگونه انسان، در مواجهه با وجدان و مسئولیت، قادر است به انجام اعمالی شوم و غیرانسانی دست زند. این کتاب نه‌فقط اثری ادبی، بلکه تأملی فلسفی درباره ماهیت بشر و پیچیدگی‌های درونی انسان در جهانی بی‌معناست.