کتاب زنی که عاشق نور بود اثر یوکو تسوشیما، ترجمه نسیم صدیق، انتشارات نودا

بهار از راه رسیده است و زنی جوان، پس از آن‌که همسرش او را ترک کرده، زندگی تازه‌ای را در آپارتمانی جدید در شهر توکیو آغاز می‌کند. داستان «زنی که عاشق نور بود» در طول یک سال زندگی این زن را دنبال می‌کند؛ زنی که تلاش دارد دختر دو ساله‌اش را به‌تنهایی بزرگ کند. خانه‌ی جدیدش از نور و بارقه‌های درخشان خورشید لبریز است، تا جایی که گاه دیدن برایش دشوار می‌شود، اما هر چه نور خانه بیشتر می‌شود، او بیش از پیش احساس می‌کند در تاریکی فرو می‌رود. ماه‌ها می‌گذرند و او باید با آن‌چه از دست داده و آن‌چه بدان تبدیل شده، روبه‌رو شود. آغاز داستان نیز به‌خوبی حال‌وهوای روایت را شکل می‌دهد: مادری جوان که به‌تازگی از همسرش جدا شده، همراه دختر کوچکش از چهار طبقه بالا می‌رود تا وارد آپارتمانی شود که سراسر آن از پنجره تشکیل شده است. نور خورشید در تمام طول روز فضای خانه را فرا می‌گیرد و همه‌جا حضور دارد؛ حتی در جاهایی غیرمنتظره مانند برج‌های آب روی پشت‌بام یا شعله‌های آتش کارخانه‌ی مواد شیمیایی. با این همه، هرچه زندگی این زن بی‌نام از نور لبریز می‌شود، راوی هر روز خود را تاریک‌تر احساس می‌کند. او با افسردگی، نوشیدن زیاد الکل، رفتارهای آشفته و گاه ترک کردن دختر خردسالش دست‌وپنجه نرم می‌کند. زندگی‌اش بی‌نظم و بی‌پروا شده و بارها با شوهر سابقش به مجادله می‌پردازد. رمان «زنی که عاشق نور بود» اثر یوکو تسوشیما، در فضایی لطیف، زخمی، درخشان و در عین حال آشفته نوشته شده است؛ داستانی درباره‌ی جدایی، هوس و دگرگونی درونی. این رمان ابتدا در قالب دوازده قسمت به زبان ژاپنی در مجله‌ی «گانزو» منتشر شد؛ هر بخش ماهانه چاپ می‌شد و هر فصل، بیانگر یکی از ماه‌های سال در زمان واقعی انتشار بود.