کتاب تصویر زن در نگارگری اثر راضیه یاسینی، انتشارات علمی و فرهنگی

تصویر زن عفیف در نگارگری اسلامی بازتابی از کرامت و جایگاه والایی است که وجود زن در اندیشه اسلامی به آن شناخته می‌شود. نگارگران ایرانی، همچون ادیبان فرهیخته این سرزمین، زن را مظهری از جمال الهی در عالم هستی دانسته و او را وسیله‌ای برای بیان عشق و تمنای خویش نسبت به پروردگار عالم به کار گرفته‌اند. در نگاه آنان، زن در نگاره‌ها تمثیلی از لطف، صفا و تجلی معبود است؛ نمادی از ظرافت روح و لطافت معنا که از ساحت الهی سرچشمه می‌گیرد. نویسنده این کتاب با نگاهی پژوهشی، ویژگی‌های معنوی زنان نمونه را از دیدگاه اسلامی، عرفانی و ادبی بررسی کرده و نشان می‌دهد که چگونه خصال ظاهری و باطنی این زنان در نگاره‌های برجسته تاریخ نگارگری ایران بازتاب یافته است. او با تحلیل دقیق آثار تصویری، بیان می‌کند که نگاره‌های اصیل ایرانی نه‌تنها بازتابنده جلوه‌های بیرونی زنان هستند، بلکه حامل نمادهایی ژرف از ایمان، پاکی، عشق الهی و انسان کامل به شمار می‌آیند.