کتاب عناصر داستانی و نمایشی در میراث ادبیات فارسی اثر محمد حنیف، انتشارات علمی و فرهنگی

ادبیات، در یکی از کلی‌ترین تقسیم‌بندی‌های خود، به سه شاخه‌ی اصلی: ادبیات حماسی، ادبیات غنایی و ادبیات نمایشی تقسیم می‌شود. با توجه به این‌که این دسته‌بندی بر پایه‌ی ظرفیت‌ها و ویژگی‌های ادبیات ملت‌های گوناگون انجام می‌گیرد، در میان ادبیات اروپایی، ادبیات نمایشی رکن اساسی و محوری این تقسیم‌بندی به شمار می‌آید؛ در حالی‌که در ادبیات فارسی، چنین جایگاهی وجود ندارد و این گونه‌ی ادبی سهم کمتری دارد. در میان شاخه‌های گوناگون ادبیات، «قصه» جایگاهی ویژه دارد. قصه‌ها می‌توانند غنایی، تعلیمی، عرفانی، و همی، جادویی، مربوط به حیوانات، فلسفی، رمزی، دینی، تراژیک یا حماسی باشند. این آثار از نظر قالب، مخاطب، منشأ آفرینش، موضوع و درون‌مایه، قابلیت تقسیم‌بندی و تحلیل دارند. در کتاب «عناصر داستانی و نمایشی میراث ادبیات فارسی»، انواع ادبی از دیدگاه میزان برخورداری از عناصر داستانی و نمایشی مورد بررسی قرار گرفته است.