کتاب خطای دکارت اثر آنتونیو داماسیو، ترجمه تقی کیمیایی اسدی، انتشارات نگاه معاصر

از آنجا که دکارت به‌طور مشهور گفته است «من می‌اندیشم، پس هستم»، در طول تاریخ، علم غالباً احساسات را نادیده گرفته و آن‌ها را به‌عنوان منبع واقعی هستی و هویت انسان در نظر نگرفته است. حتی علوم اعصاب مدرن نیز تا مدت‌ها بیشتر بر جنبه‌های شناختی عملکرد مغز تمرکز داشت و احساسات را در حاشیه قرار می‌داد. با انتشار کتاب «خطای دکارت» در سال ۱۳۷۴ (۱۹۹۵ میلادی)، این نگرش به‌تدریج دچار دگرگونی شد. آنتونیو داماسیو، یکی از برجسته‌ترین متخصصان مغز و اعصاب جهان ــ به‌گفته روزنامه نیویورک تایمز ــ در این اثر دیدگاه‌های سنتی درباره نسبت میان احساسات و عقلانیت را به چالش می‌کشد. او در کتابی خواندنی و شگفت‌انگیز، خواننده را به سفری علمی از خلال مجموعه‌ای از مطالعات موردی دعوت می‌کند و نشان می‌دهد آنچه مدت‌ها گمان می‌رفت درست نباشد، در واقع پایه‌ای علمی دارد: احساسات امری تجملی نیستند، بلکه برای تفکر منطقی و رفتار اجتماعی سالم کاملاً ضروری‌اند. کتاب «خطای دکارت: عاطفه، استدلال و مغز انسان» در یازده فصل و سه بخش تنظیم شده است. فصل‌های آن به‌ترتیب عبارت‌اند از: «ادبار در ورمانت»، «فاش شدن اسرار مغز گیج»، «فی نیس گیج مدرن»، «با خونسردی بیشتر»، «مونتاژ یک تفسیر»، «تنظیم بیولوژیکی و بقا»، «هیجانات و احساسات»، «فرضیه علامت‌گذاران بدنی»، «آزمایش فرضیه علامت‌گذاران بدنی»، «مغز مراقب بدن» و «علاقه مفرط برای استدلال». افزون بر این، کتاب دارای موخره‌ای با عنوان «قلب در ستیز انسان» است که به جمع‌بندی و تأمل نهایی نویسنده می‌پردازد. این اثر ارزشمند با ترجمه تقی کیمیایی اسدی و به‌کوشش نشر نگاه معاصر منتشر شده و یکی از منابع مهم در شناخت رابطه میان عاطفه، استدلال و مغز انسان به‌شمار می‌آید.