کتاب تعمیر زنده‌ها اثر میلیس دوکرانگل، ترجمه نرجس برزگر، انتشارات نشر نون

رمان «تعمیر زنده‌ها» اثر تأثیرگذار «میلیس دوکرانگل»، داستانی عمیق و تکان‌دهنده است که در مدت بیست‌وچهار ساعت به وقوع می‌پیوندد. این روایت، زندگی پسر جوانی نوزده‌ساله را دنبال می‌کند که در آستانه مرگ قرار دارد و با حادثه‌ای مرگ‌بار روبه‌رو می‌شود. در مرکز داستان، والدین سیمون، که دچار مرگ مغزی شده است، با وحشت، ناامیدی و اندوهی غیرقابل‌توصیف مواجه می‌شوند؛ احساسی که نویسنده آن را چنان دقیق توصیف می‌کند که به‌سان چنگی بر گلوی خواننده فشار می‌آورد. سیمون تنها یک بیمار عادی نیست، بلکه موردی ایده‌آل برای اهدای عضو به شمار می‌آید؛ جوانی سالم و سرشار از نیرو در اوج توانایی‌های جسمی و روحی. به همین دلیل، تیم پزشکی باید در کوتاه‌ترین زمان ممکن، والدین او را قانع کند تا با اهدای اعضای بدن فرزندشان موافقت کنند. «میلیس دوکرانگل» با نگاهی انسانی و عمیق، پزشکان و پرستاران را فراتر از نقش‌های فنی‌شان نشان می‌دهد و تصویری از احساسات درونی، وسواس‌ها و گاه تنهایی عمیق آنان ارائه می‌کند. درون‌مایه اصلی رمان «تعمیر زنده‌ها» مواجهه با مرگ و پذیرش واقعیت از دست دادن عزیزان است. در طول روایت، ماریان و شان با احتمال زندگی بدون پسرشان، سیمون، که جوانی جسور و بی‌باک بود، دست‌وپنجه نرم می‌کنند. شان بیش از همسرش در پذیرش مرگ فرزند دچار رنج می‌شود؛ او در بیمارستان خشمگین است، باور دارد تلاش کافی برای نجات پسرش صورت نگرفته و در برابر صدور مجوز اهدای اعضای او مقاومت می‌کند. در مقابل، ماریان خود را سرزنش می‌کند که نتوانسته از سیمون و سبک زندگی پرریسکش به‌خوبی محافظت کند. «تعمیر زنده‌ها» علاوه بر روایت احساسی خود، پرسشی فلسفی و اخلاقی مطرح می‌کند: چرا با آنکه می‌توان جان انسان‌های دیگر را نجات داد، برخی از پذیرش اهدای اعضای بدن عزیزانشان سر باز می‌زنند و قادر به کنار آمدن با این تصمیم نیستند؟ دوکرانگل با نثری تصویری و زبانی قدرتمند، از دل افکار، عواطف و رفتار شخصیت‌ها، واقعیت پیچیده و دردناک زندگی و مرگ را به نمایش می‌گذارد و مخاطب را به تأملی عمیق درباره معنای انسانیت، عشق و رهایی فرا‌می‌خواند.