کتاب آخرین غول اثر سایمون لوی، ترجمه پرهام آل داود، انتشارات نشر نی

جهانِ نمایش مجموعه‌ای از متن‌هایی است که برای صحنه‌ی تئاتر نوشته شده‌اند یا درباره‌ی آن سخن می‌گویند. انواع نمایش‌نامه‌ها، چه آن‌هایی که برای اجرا نوشته می‌شوند و چه آن‌هایی که صرفاً برای خواندن‌اند، در این گستره جای دارند. از جمله می‌توان به نمایش‌نامه‌هایی اشاره کرد که با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی پدید آمده‌اند، و نیز متن‌های نظری در زمینه‌ی درام، نمایش‌نامه‌نویسی و نقد آثار نمایشی. همین داستان‌هاست که می‌خواهم فیلمشان را بسازم؛ درست مانند فیلم‌های شکسپیر، اما فرقش این است که واقعی نیستند، سیلیا، مگر نه؟ (تکه‌ای از نوار فیلم را برمی‌دارد و چون نقابی دور چشمانش می‌پیچد.) منظورم این است که چطور ممکن است واقعی باشند، وقتی این‌همه آدم مدام عاشق می‌شوند و فارغ می‌شوند؟ عاشق، فارغ، پی‌درپی، و هر بار هم چنان مطمئن به نظر می‌رسند. (بریده‌ی نوار فیلم را روبه‌روی خود می‌گیرد و با دقت نگاهش می‌کند.) بعد، ناگهان دیگر آن اطمینان را ندارند. اما باز از نو مطمئن می‌شوند، گویی نمایش همچنان ادامه دارد.