کتاب مالوی اثر ساموئل بکت، ترجمه سهیل سمی، انتشارات نشر ثالث

در سال ۱۹۵۱، رمان «مالوی»، نخستین اثر از سه‌گانه‌ی مشهور ساموئل بکت، در فرانسه منتشر شد. هفت ماه بعد، «مالون می‌میرد» به بازار آمد و سرانجام با انتشار رمان «نام‌ناپذیر»، دو سال پس از بخش نخست، این سه‌گانه‌ی درخشان تکمیل گردید. در ادبیات معاصر، آثار اندکی توانسته‌اند به اندازه‌ی سه‌گانه‌ی بکت در زمان خود تأثیرگذار باشند و بر درک ما از تجربه‌های انسانی اثر بگذارند. داستان «مالوی» با شخصیتی آغاز می‌شود که پس از زمین‌گیر شدن، در اتاق مادرش زندگی می‌کند. وظیفه‌ی او این است که ماجرای زندگی و اتفاقات پیرامون خود را به‌صورت داستان بنویسد و هر هفته در روز یکشنبه به مردی بسپارد که برای دریافت نوشته‌ها به سراغش می‌آید. مالوی با دقت به یاد دارد چه چیزی باعث شد به این اتاق منتقل شود. او در بازگشت به خاطرات، صحنه‌ای را به یاد می‌آورد که بر روی تپه‌ای ایستاده و دو مرد را می‌بیند که در کنار جاده‌ای به‌سوی هم گام برمی‌دارند. آن دو پس از گفت‌وگویی کوتاه، در مسیرهایی متفاوت از هم جدا می‌شوند. دیدن برخورد آن دو مرد، در مالوی انگیزه‌ای ایجاد می‌کند تا به جست‌وجوی مادرش برود. او سوار بر دوچرخه‌ی خود سفر را آغاز می‌کند، اما پیش از خروج از شهر، توسط یک افسر پلیس خشن متوقف و بازجویی می‌شود. این اتفاق، آغازگر ماجراهایی است که در ادامه، عمق نگاه بکت به تنهایی، معنا و پوچی زندگی انسان را آشکار می‌کند.