کتاب محفل فیلسوفان خاموش اثر ویتوریو هوسله، ترجمه کوروش صفوی، انتشارات هرمس

نورا زمانی که یازده سال داشت، کتاب «دنیای سوفی» اثر جوستین گاردر را به عنوان هدیه‌ی تولد دریافت کرد. او در این کتاب با نظریه‌ی ایده‌های افلاطون آشنا شد و پرسشی ذهنش را به شدت درگیر کرد: ایده‌ی افلاطونیِ دایناسور چیست؟ اگر ایده‌ها بی‌زمان‌اند و هرگز نمی‌میرند، پس با وجود انقراض دایناسورها در دوران پیشاتاریخ، آیا ایده‌ی دایناسور هنوز وجود دارد؟ نورا در ادامه به پرسش‌های گسترده‌تری اندیشید: آیا ممکن است دنیای مادی رؤیایی بیش نباشد و زمان صرفاً توهمی باشد؟ آیا اختیار واقعی وجود دارد یا همه چیز از پیش تعیین شده است؟ آیا روح جاودانه است؟ آیا حیوانات هوشیارند؟ آیا جهان بی‌نهایت دارد؟ حقیقت عینی چیست؟ آیا خدایی وجود دارد و اگر آری، چرا شر در جهان حضور دارد؟ این پرسش‌های عمیق باعث شد نورا با ویتوریو هوسله، فیلسوف حرفه‌ای، مکاتبه‌ای فلسفی آغاز کند؛ مکاتبه‌ای که به خلق اثری شگفت‌انگیز در قالب فانتزی فلسفی انجامید. هوسله با الهام از فیلم «انجمن شاعران مرده»، فضایی خیالی ساخت که در آن فیلسوفان بزرگ باستان و متفکران مدرن گرد هم می‌آیند. در این مکان نمادین، یعنی «کافه‌ی مردگان اما فیلسوفان همیشه جوان»، فیلسوفان درباره‌ی نامه‌های نورا بحث می‌کنند؛ نامه‌هایی میان پارمنیدس و سقراط، دکارت و هابز (که نورا چندان از او خوشش نمی‌آید)، «مک» یا ماکیاولی و کانت، که به‌عنوان «فیلسوف حامی نورا» شناخته می‌شود. در این محفل فلسفی، گاه جرقه‌های جدل شعله‌ور می‌شود؛ چرا که این فیلسوفان بزرگ با دیدگاه‌های متضاد خود از سراسر تاریخ فلسفه رو‌به‌رو می‌شوند. نامه‌های نورا هوشمندانه، صادقانه و سرشار از تخیل‌اند. در سوی دیگر، هوسله پاسخ‌هایی می‌نویسد که در عین سرگرم‌کنندگی، نگاهی انتقادی و جدی دارند و او همواره می‌کوشد کودک را دست‌کم نگیرد. در پس‌گفتار کتاب، او درباره‌ی «فلسفه‌ی کودکان» و «فلسفه با کودکان» می‌نویسد و نقش مهم اندیشیدن فلسفی را در پرورش فکری و تربیتی آنان تبیین می‌کند. این نامه‌نگاری میان ژانویه‌ی ۱۹۹۴ تا ژانویه‌ی ۱۹۹۶ ادامه داشت و نتیجه‌ی آن، سندی دوست‌داشتنی از پیوند و گفت‌وگوی فلسفی میان یک بزرگسال و یک کودک است. کتاب «محفل فیلسوفان خاموش» تاکنون به زبان‌های گوناگون ترجمه شده و اکنون برای نخستین‌بار به زبان فارسی منتشر می‌شود؛ اثری الهام‌بخش برای علاقه‌مندان فلسفه، اندیشه و گفت‌وگوی میان نسل‌ها.