کتاب معماری درام اثر دیوید لتوین، ترجمه امیر راکعی، انتشارات ساقی

معماری، چه در معنای ضمنی و چه در تعریف دقیق، هنری است آمیخته با علم، سبک و روشی برای طراحی و آفرینش. هرچند معمولاً معماری را به ساختمان نسبت می‌دهند، اما این واژه در حقیقت به هر ساختار خلق‌شده‌ای اطلاق می‌شود. در چارچوب بحث ما، آفرینش یک فیلم یا نمایش صحنه‌ای نیز می‌تواند مصداقی از معماری باشد. هنگامی که واژه‌ی «معماری» در عنوان این کتاب گنجانده می‌شود، در واقع به‌طور تلویحی اذعان می‌کنیم که نمایش‌نامه نیز دارای روش، طرح و ساختاری منسجم است؛ یعنی پشت هر اثر نمایشی طرحی آگاهانه و فرایندی هدفمند برای خلق وجود دارد. این روش‌ها و طرح‌ها قابلیت آن را دارند که مورد بررسی، تحلیل و درک قرار گیرند. هرگونه مطالعه‌ی ساختاری در حیطه‌ی هنر، تنها با شناخت فرم و طرح به پایان نمی‌رسد، بلکه باید به‌گونه‌ای بنیادی‌تر با مسائل مربوط به زیبایی‌شناسی و معناشناسی در ارتباط باشد. چنین پیوندی میان ساختار و زیبایی‌شناسی، برای هر کسی که به‌راستی به ماهیت هنر و نقش مرکزی آن در تجربه‌ی انسانی باور دارد، امری ناگزیر و گریزناپذیر است.