کتاب زمان و وجود اثر مارتین هایدگر، ترجمه شهاب الدین امیرخانی، انتشارات نشر کتاب پارسه

اثر برجسته‌ای از مارتین هایدگر است که نخستین‌بار در سال ۱۹۲۷ منتشر شد. انتشار این شاهکار فلسفی در همان سال، رویدادی جریان‌ساز و تأثیرگذار در عرصه‌ اندیشه‌ورزی به شمار می‌آید و جهانی تازه از ایده‌ها و مفاهیم فلسفی را پدید آورد. کتاب «هستی و زمان» به دلیل تحلیل‌های نوآورانه و منحصر‌به‌فرد از ماهیت پرسشگری فلسفی و نسبت آن با زندگی انسانی، دهه‌هاست که به عنوان یکی از مهم‌ترین آثار فکری قرن بیستم مورد تحسین و توجه اندیشمندان قرار گرفته است. این اثر با طرح پرسشی بنیادین آغاز می‌شود: معنای هستی چیست؟ در این کتاب ژرف و چالش‌برانگیز، هایدگر می‌کوشد پاسخی فلسفی برای مسئله‌ بنیادی هستی ارائه دهد و دشواری‌های ریشه‌ای فهم آن را روشن سازد. «هستی و زمان» با تأثیری ماندگار بر فلسفه‌ پس از خود، ادبیات، هنر، نقد ادبی، اگزیستانسیالیسم و اندیشه‌ پست‌مدرن، مسیر تفکر مدرن را دگرگون کرد و سیمای فکری جهان معاصر را بازتعریف نمود.