کتاب خیام‌نامه اثر محمدرضا قنبری، انتشارات زوار

خواننده‌ای که از نتایج پژوهش‌ها و تحقیقات دانشمندان گذشته، ایرانی و غیرایرانی، و نیز از ثمرۀ کوشش استادان علم و ادب در قرون پیشین بهره‌مند شده است، به‌ویژه آنان که همانند علامه قزوینی، خیامی‌نامه و تذکره طربخانه استاد اجل بدیع‌الزمان همایی‌ طاب‌ثراهما آثاری ارزشمند پدید آورده‌اند، اکنون با مطالعۀ کتاب «خیام‌نامه» مصداق روشنِ «کم ترک‌الاول للآخر» را به‌خوبی درمی‌یابد و به یقین می‌رسد. دکتر احمد مهدوی دامغانی، نویسنده‌ای توانا و آشنا با نثر فصیح و شیوا، در نگارش کتاب «خیام‌نامه» اثری دل‌انگیز و نمونه‌ای درخشان از نثر فارسی معاصر ارائه داده است. هرچند او شاگرد مولوی نبود، اما روشن است که هرگز با تعبیر «مردم اندر حسرت فهم درست» موافق نمی‌بود و فهم عمیق و روشن از متون ادبی را سرلوحۀ پژوهش‌های خود قرار می‌داد. محمدرضا قنبری، نویسنده و پژوهشگری که در دو حوزه حقوق و ادبیات تبحر دارد، شخصیتی جامع و چندوجهی است. کتاب او، که بر پایۀ تحقیقات دقیق و گسترده سامان یافته، اثری است مستند و علمی. «خیام‌نامه» دربرگیرندۀ جامع‌ترین مباحث درباره زندگی، اندیشه و آثار عمر خیام است و احتمالاً چاپ دوم آن نیز در آینده‌ای نزدیک منتشر خواهد شد. اگرچه در زبان فارسی آثار متعددی درباره خیام نوشته شده است، اما کتاب آقای قنبری ویژگی و اصالت خاص خود را دارد. این اثر با اتکا به شواهد فراوان، دقت تاریخی، نظم در ساختار و سادگی و استواری در نثر، به‌روشنی برجسته می‌شود و جایگاه خود را در میان پژوهش‌های ادبی معاصر تثبیت می‌کند.