کتاب نمایشنامه ایرانی من اثر مصطفی هرائینی، انتشارات نودا

مصطفی هرائینی، نویسنده نمایشنامه «من»، دارای مدرک کارشناسی ارشد کارگردانی تئاتر، کارشناسی کارگردانی تئاتر و دیپلم نمایش است. از جمله فعالیت‌های هنری او می‌توان به نویسندگی و کارگردانی نمایش «چهره‌ی مرد هنرمند در جوانی» اشاره کرد؛ اثری که با اقتباس از رمان معروف جیمز جویس، نویسنده برجسته ایرلندی، در سال ۱۳۹۸ در تئاتر شهرزاد روی صحنه رفت. نمایشنامه «من» در ۹ پرده نوشته شده و به گونه‌ای نمادین مسیر یک زندگی کاملاً مشترک میان دو انسان را روایت می‌کند؛ روایتی از آشنایی و کشف، عشق و دلدادگی، اختلاف و دل‌زدگی، و در نهایت، تنفر و فروپاشی. این اثر داستان فردی را بازگو می‌کند که تصمیم می‌گیرد با خود زندگی کند؛ خودی که به نوعی بازتاب وجود اوست. در این هم‌زیستی، دو فرد – که در حقیقت دو وجه از یک شخصیت‌اند – از هر نظر به یکدیگر شباهت دارند: ظاهر، کردار، اخلاق، تفکر و حتی جزئی‌ترین اعمال و واکنش‌هایشان. نمایشنامه «من» بر اساس نظریه‌های روان‌کاوی و روان‌شناسی شخصیت نوشته شده است. همان‌گونه که از عنوان اثر برمی‌آید، این نمایش واکاوی عمیق سه بخش اصلی روان انسان، یعنی نهاد (اید)، خود (ایگو) و فراخود (سوپرایگو) را در بستر یک رابطه‌ی نمادین به تصویر می‌کشد؛ سه نیروی درونی که در تعامل با یکدیگر رفتارهای پیچیده و چندلایه انسان را شکل می‌دهند و به آن جهت می‌بخشند. علاوه بر این، در لایه‌های زیرین نمایشنامه می‌توان رویکردهای گوناگونی را نیز شناسایی کرد. از منظر رفتارشناسی، دینی و حتی سیاسی، اثر «من» قابلیت تفسیر و تحلیل دارد و به همین سبب، می‌توان آن را اثری چندوجهی و تأمل‌برانگیز در حوزه تئاتر معاصر ایران دانست.