کتاب حرفهای اثر دوشان کواچویچ، ترجمه فاطمه خسروی، انتشارات یکشنبه
کتاب حرفهای اثر دوشان کواچویچ، ترجمه فاطمه خسروی، انتشارات یکشنبه
ناشر : یکشنبه
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
1399سال انتشار شمسی
شومیزنوع جلد
نمایشنامه «حرفهای» اثری جذاب و طنزآمیز از دوشان کواچویچ، نمایشنامهنویس نامدار صربستانی است. این اثر برای نخستینبار در سال ۱۳۵۸ (۱۹۷۹ میلادی) بر صحنه رفت و بهعنوان یکی از آثار شاخص تئاتر مدرن صربستان شناخته میشود؛ نمایشنامهای که با درهمآمیزی طنز سیاه، نقد اجتماعی و شوخطبعی گزنده، توانسته جایگاهی ویژه در ادبیات نمایشی معاصر بیابد.
کواچویچ، از برجستهترین چهرههای تئاتر یوگسلاوی و صربستان، بهسبب سبک منحصربهفرد خود شهرت دارد؛ سبکی که تلفیقی از پوچگرایی، مضامین انتقادی و نگاهی طنزآمیز به جامعه مدرن است. «حرفهای» نیز از این قاعده مستثنا نیست و نگاهی تیزبینانه و انتقادی به مفاهیم قدرت، دستکاری و بحرانهای اخلاقی انسان معاصر دارد.
داستان «حرفهای» درباره مردی است به نام ایوان، قاتلی حرفهای که ریشه در دنیای جنایت و فساد دارد. او مردی寡گو است و در ظاهر از کار و گذشتهاش پشیمان نیست. اما در روند داستان، ایوان به بازنگری در زندگی خود میپردازد و ناچار میشود با گذشته، وجدان و واقعیتهای تلخ پیرامونش روبهرو شود. درونمایه اصلی نمایشنامه، بررسی رابطه میان فرد و جامعه است؛ رابطهای که در آن وفاداری کورکورانه به اقتدار و ابهام اخلاقی ذاتی در حرفههای خشونتآمیز به چالشی بنیادین بدل میشود.
شخصیت ایوان نمادی از کشمکش درونی میان خواستههای شخصی و فشارهای حرفهای است. او در مسیر شناخت خویش، هرچه بیشتر در بحران هویت فرو میرود. پیرامون او شخصیتهایی چون کارفرمایان، همکاران و حتی ایدهآلیستی جوان قرار دارند که هر یک آیینهای در برابر او میگیرند تا لایههای پنهان شخصیتیاش آشکار شود. در جریان این تعاملها، نمایش به مضامینی چون قدرت، اعتماد، خیانت و تعارض میان اراده فردی و نیروهای اجتماعی بزرگتر میپردازد.
یکی از بنمایههای مهم در «حرفهای»، زوال اخلاقی در حرفههایی است که بر پایه خشونت و فریب بنا شدهاند. کواچویچ از شخصیت ایوان برای بازنمایی مفهوم ازخودبیگانگی بهره میگیرد؛ ازخودبیگانگیای که نهتنها در روابط شخصی بلکه در ساختارهای اجتماعی نیز بازتاب دارد. نمایش نشان میدهد که انسانها در چرخه فساد ممکن است هویت خویش را از دست بدهند و بدل به چرخدندههایی بیاراده در دستگاهی عظیم شوند.
سبک نگارش کواچویچ سرشار از طنز تند، گزنده و گاه پوچ است که در کنار لایههای تاریک اثر، نوعی توازن هوشمندانه ایجاد میکند. طنز خشک و موقعیتهای متناقض، فضایی سورئال و در عین حال واقعگرایانه پدید میآورند؛ فضایی که اجازه میدهد نمایش حتی هنگام پرداختن به مضامینی چون ابهام اخلاقی و مسئولیتپذیری فردی، همچنان زنده و پرتحرک باقی بماند. گفتوگوها کوتاه، هوشمندانه و پرکنایهاند و بسیاری از لحظات طنز، از تضاد میان شخصیتها و موقعیتهای پوچ آنان سرچشمه میگیرد.
در مجموع، «حرفهای» کاوشی عمیق در وضعیت انسان معاصر است که در قالب کمدی سیاه ارائه میشود. کواچویچ از خلال شخصیت ایوان، انتقادی از هنجارهای اجتماعی و آثار مخرب حرفههایی وابسته به خشونت و قدرت ارائه میکند. تلفیق ظرافت طنز با تحلیل اجتماعی جدی، این اثر را به نمایشی تأملبرانگیز و ماندگار بدل کرده است. نثر برنده کواچویچ و شناخت دقیق او از طبیعت انسان، «حرفهای» را به اثری جاودانه در تاریخ تئاتر جهان تبدیل کرده که همچنان درباره پیچیدگیهای اخلاقی انسان و جامعه سخن میگوید.
نمایشنامه «حرفهای» اثری جذاب و طنزآمیز از دوشان کواچویچ، نمایشنامهنویس نامدار صربستانی است. این اثر برای نخستینبار در سال ۱۳۵۸ (۱۹۷۹ میلادی) بر صحنه رفت و بهعنوان یکی از آثار شاخص تئاتر مدرن صربستان شناخته میشود؛ نمایشنامهای که با درهمآمیزی طنز سیاه، نقد اجتماعی و شوخطبعی گزنده، توانسته جایگاهی ویژه در ادبیات نمایشی معاصر بیابد.
کواچویچ، از برجستهترین چهرههای تئاتر یوگسلاوی و صربستان، بهسبب سبک منحصربهفرد خود شهرت دارد؛ سبکی که تلفیقی از پوچگرایی، مضامین انتقادی و نگاهی طنزآمیز به جامعه مدرن است. «حرفهای» نیز از این قاعده مستثنا نیست و نگاهی تیزبینانه و انتقادی به مفاهیم قدرت، دستکاری و بحرانهای اخلاقی انسان معاصر دارد.
داستان «حرفهای» درباره مردی است به نام ایوان، قاتلی حرفهای که ریشه در دنیای جنایت و فساد دارد. او مردی寡گو است و در ظاهر از کار و گذشتهاش پشیمان نیست. اما در روند داستان، ایوان به بازنگری در زندگی خود میپردازد و ناچار میشود با گذشته، وجدان و واقعیتهای تلخ پیرامونش روبهرو شود. درونمایه اصلی نمایشنامه، بررسی رابطه میان فرد و جامعه است؛ رابطهای که در آن وفاداری کورکورانه به اقتدار و ابهام اخلاقی ذاتی در حرفههای خشونتآمیز به چالشی بنیادین بدل میشود.
شخصیت ایوان نمادی از کشمکش درونی میان خواستههای شخصی و فشارهای حرفهای است. او در مسیر شناخت خویش، هرچه بیشتر در بحران هویت فرو میرود. پیرامون او شخصیتهایی چون کارفرمایان، همکاران و حتی ایدهآلیستی جوان قرار دارند که هر یک آیینهای در برابر او میگیرند تا لایههای پنهان شخصیتیاش آشکار شود. در جریان این تعاملها، نمایش به مضامینی چون قدرت، اعتماد، خیانت و تعارض میان اراده فردی و نیروهای اجتماعی بزرگتر میپردازد.
یکی از بنمایههای مهم در «حرفهای»، زوال اخلاقی در حرفههایی است که بر پایه خشونت و فریب بنا شدهاند. کواچویچ از شخصیت ایوان برای بازنمایی مفهوم ازخودبیگانگی بهره میگیرد؛ ازخودبیگانگیای که نهتنها در روابط شخصی بلکه در ساختارهای اجتماعی نیز بازتاب دارد. نمایش نشان میدهد که انسانها در چرخه فساد ممکن است هویت خویش را از دست بدهند و بدل به چرخدندههایی بیاراده در دستگاهی عظیم شوند.
سبک نگارش کواچویچ سرشار از طنز تند، گزنده و گاه پوچ است که در کنار لایههای تاریک اثر، نوعی توازن هوشمندانه ایجاد میکند. طنز خشک و موقعیتهای متناقض، فضایی سورئال و در عین حال واقعگرایانه پدید میآورند؛ فضایی که اجازه میدهد نمایش حتی هنگام پرداختن به مضامینی چون ابهام اخلاقی و مسئولیتپذیری فردی، همچنان زنده و پرتحرک باقی بماند. گفتوگوها کوتاه، هوشمندانه و پرکنایهاند و بسیاری از لحظات طنز، از تضاد میان شخصیتها و موقعیتهای پوچ آنان سرچشمه میگیرد.
در مجموع، «حرفهای» کاوشی عمیق در وضعیت انسان معاصر است که در قالب کمدی سیاه ارائه میشود. کواچویچ از خلال شخصیت ایوان، انتقادی از هنجارهای اجتماعی و آثار مخرب حرفههایی وابسته به خشونت و قدرت ارائه میکند. تلفیق ظرافت طنز با تحلیل اجتماعی جدی، این اثر را به نمایشی تأملبرانگیز و ماندگار بدل کرده است. نثر برنده کواچویچ و شناخت دقیق او از طبیعت انسان، «حرفهای» را به اثری جاودانه در تاریخ تئاتر جهان تبدیل کرده که همچنان درباره پیچیدگیهای اخلاقی انسان و جامعه سخن میگوید.
دستههای مرتبط
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
برچسبهای مرتبط
کتاب حرفهای اثر دوشان کواچویچ، ترجمه فاطمه خسروی، انتشارات یکشنبه