کتاب جامعۀ انتزاعی اثر آنتون زایدرولد، ترجمه محمود عبدالله زاده، انتشارات نشر ثالث

جامعه مفهومی انتزاعی است و خودِ انتزاع نیز فرآیندی اجتماعی و مادی به شمار می‌آید. با گذر زمان، جامعه به‌طور فزاینده‌ای انتزاعی‌تر می‌شود. چند روش اساسی وجود دارد که بر پایه‌ی آن‌ها، انتزاع در جامعه‌شناسی جایگاهی حیاتی و بنیادی دارد. کتاب «جامعه‌ی انتزاعی: تحلیل فرهنگی از زمانه‌ی ما» اثری جامعه‌شناختی و انتزاعی از سال ۱۹۷۰ میلادی است که آنتون زایدرفلت آن را نوشته است. این کتاب به جامعه‌شناسی انتزاعی معاصر جایگاهی متامدرن می‌بخشد و از منظر نظری، بنیانی تازه برای درک مفهوم انتزاع در جامعه فراهم می‌آورد. مسئله‌ی اصلی، همان‌گونه که نویسنده بیان می‌کند، این است که جامعه بیش از اندازه انتزاعی شده است. جامعه از طریق تقسیم‌بندی کثرت‌گرایانه در ساختارهای نهادی و نیز تفکیک میان علوم و رشته‌های مختلف، به‌تدریج انتزاع می‌یابد. این فرایند، پیچیدگی روزافزونی را در ساختار اجتماعی پدید می‌آورد. شگفت‌انگیز است که چنین کتابی در سال ۱۹۷۰ منتشر شده است؛ فقط کافی است تصور کنیم امروز در چه مرحله‌ای از این روند انتزاعی قرار داریم. در ارزیابی‌ها و نقدهای متعدد، کتاب «جامعه‌ی انتزاعی» به‌عنوان «سهمی جدی» در جامعه‌شناسی و در مطالعات مربوط به بیگانگی معرفی شده است. بسیاری از جامعه‌شناسان این اثر را جواهری نادیده‌گرفته‌شده در میان آثار نظری قرن بیستم می‌دانند. کتاب «جامعه‌ی انتزاعی» از خلال نقدی عمیق، به گریزان‌ترین تهدید برای جامعه اشاره می‌کند؛ تهدیدی که از درون خود جامعه و از طریق روند ماشینی‌شدن و ساختارهای مکانیکی آن شکل می‌گیرد. ترجمه‌ی فارسی این اثر را محمود عبدالله‌زاده انجام داده و انتشارات ثالث آن را منتشر کرده است.