کتاب فارابی، روشنگر بی‌چراغ اثر کیوان خسروی، انتشارات مانیاهنر‏‫

فارابی، یکی از بزرگ‌ترین شارحان افلاطون و ارسطو در تاریخ فلسفه، در سراسر دوران حیات فکری خود همواره کوشید تا آرای این دو فیلسوف، و به‌ویژه اندیشه‌های افلاطون را، با الهیات وحدانی پیوند دهد و بدین‌سان گونه‌ای از عقل‌گرایی ویژه را در بستر فلسفه اسلامی بنیان نهد. کتاب «فارابی، روشنگر بی‌چراغ / بررسی انتقادی جنبش عقل‌گرایی در تاریخ فلسفه اسلامی» نوشته‌ی کیوان خسروی، با نگاهی موشکافانه به یکی از درخشان‌ترین دوره‌های فلسفه اسلامی، و به‌ویژه به اندیشه‌های فارابی ـ این فیلسوف، ریاضی‌دان، پزشک و موسیقیدان بزرگ همه‌ی دوران‌ها ـ تلاشی است برای بررسی نقادانه‌ی جنبش‌های فلسفی و به‌طور خاص جنبش عقل‌گرایی در فلسفه اسلامی. نویسنده در این اثر می‌کوشد راهی تازه در برابر پژوهشگران و علاقه‌مندان به فلسفه اسلامی بگشاید. کیوان خسروی، نویسنده‌ی کتاب، برخلاف فارابی که با الهام از افلاطون اندیشه‌های خود را در پرده‌ای از ایهام و پیچیدگی عرضه می‌کرد، تلاش کرده است با دقت و موشکافی از لابه‌لای نوشته‌ها و ایده‌های او رمزگشایی کرده و به درکی انتقادی از مسیر تکامل فلسفه اسلامی برسد. این پژوهش گامی آغازین در مسیری است که می‌تواند تا مرزهای ناشناخته و نامتصور ادامه یابد. نویسنده نیز در بخشی از دیباچه‌ی کتاب «فارابی، روشنگر بی‌چراغ» بر همین نکته تأکید دارد و می‌نویسد: «تمام آن‌چه در این مقدمه آمده است، اگر با جزئیات تاریخ ایران سنجیده نشود، ارزشی فلسفی نخواهد داشت؛ ازاین‌رو بر آن شدیم تا پژوهشی دامنه‌دار را در این زمینه پیش ببریم، بی‌آن‌که بدانیم مرز این پایان کجاست.»