کتاب جنگ روانی اثر صلاح نصر، ترجمه محمود حقیقت کاشانی، انتشارات سروش

جنگ روانی مفهومی است که پس از جنگ جهانی اوّل توسط آمریکایی‌ها مطرح شد و به‌تدریج گسترش یافت. ارائه‌ی تعریفی جامع و مورد پذیرش همگان از این مفهوم دشوار است، زیرا در طول سال‌ها و با تغییر شرایط سیاسی جهان، معانی و تعبیرهای متفاوتی از آن ارائه شده و گاه واژه‌های گوناگونی به‌عنوان معادل آن به کار رفته است؛ واژه‌هایی مانند جنگ سرد، جنگ افکار، جنگ سیاسی، فعالیت‌های اطلاعاتی بین‌المللی، مبارزه‌ی اطلاعاتی، جنگ تبلیغاتی، تحریکات سیاسی و حتی جنگ کلامی از جمله این معادل‌ها هستند. با این حال، می‌توان به‌طور تقریبی پذیرفت که جنگ روانی به‌معنای به‌کارگیری تبلیغات سازمان‌یافته علیه دشمن، همراه با اقداماتی عملی با ماهیت نظامی، اقتصادی یا سیاسی است. در نتیجه، برنامه‌ریزی هدفمند برای استفاده از انواع روش‌های ارتباطی به منظور تأثیرگذاری بر عواطف و افکار گروه‌های دشمن، اساس و محور اصلی جنگ روانی را تشکیل می‌دهد. این ویژگی به‌صورت طبیعی پای رسانه‌ها را به میدان می‌کشاند؛ رسانه‌هایی که در چارچوب اطلاعات، تبلیغات، شایعه‌پراکنی و شکل‌دهی به افکار عمومی، مهم‌ترین ابزار اجرای جنگ روانی به‌شمار می‌روند.