کتاب شمس من و خدای من اثر پرویز عباسی داکانی، انتشارات علم

شمس من و خدای من اثری پژوهشی به قلم استاد پرویز عباسی داکانی است که به شرح حال مولانا جلال‌الدین محمد بلخی می‌پردازد. این کتاب زندگانی مولانا را پیش و پس از آشنایی او با شمس تبریزی مورد بررسی قرار داده و از منظری پدیدارشناسانه به تحلیل این ارتباط پرداخته است؛ رویکردی که کمتر توسط نویسندگان و پژوهشگران پیشین دنبال شده است. نویسنده مدعی است که زندگی مولانا را به شکلی همه‌جانبه از دوران پیش از تولد تا مقاطع مختلف حیات او بررسی کرده و در این مسیر، اطلاعات ارزشمندی درباره شرایط خانوادگی، اجتماعی، محیطی و تاریخی از منابع معتبر گرد آورده است. عباسی داکانی بر این باور است که کیفیت دیدار شمس و مولوی و فرایند رشد و پرورش جلال‌الدین در محضر شمس تبریزی، غالباً در منابع پیشین به درستی بازتاب نیافته و بسیاری از نقل‌های موجود درباره جلسات دیدار و ارتباط این دو عارف، با وضوح و دقت کافی روایت نشده‌اند. آنچه نویسنده بر آن تأکید می‌کند این است که شکوفایی روحی و فکری مولانا تنها در سایه ارتباط با شمس رقم نخورده است. هرچند دیدار با شمس تبریزی نقشی مهم و الهام‌بخش داشته، اما تحقیقات و شواهد تاریخی مطرح‌شده در این اثر نشان می‌دهد که مولانا پیش از این آشنایی نیز شخصیتی برجسته، شناخته‌شده و اثرگذار در زمان خویش بوده است. به بیان دیگر، آموزه‌های شمس همچون جرقه‌ای عمل کرده‌اند که آتش درونی مولانا را شعله‌ور ساختند، نه آنکه به‌تنهایی خمیرمایه شخصیت او باشند. نویسنده در بخشی از اثر که نگارش آن بیش از سه سال به طول انجامیده، نقل می‌کند که شمس خود را "شکارچی بزرگان عقل و عرفان" می‌دانست و همین موضوع، نشان‌دهنده عظمت و کبریای اندیشه مولاناست که توانسته شکار دیدگان او شود. از ویژگی‌های مهم این کتاب می‌توان به روایت مرحله‌به‌مرحله و منسجم حیات شمس در ارتباط با مولانا اشاره کرد. به این ترتیب، مخاطب نه‌تنها با شخصیت مولانا، بلکه با ابعاد وجودی شمس تبریزی نیز آشنا می‌شود و تصویری کامل‌تر و واقعی‌تر از این رابطه تاریخی ـ عرفانی به دست می‌آورد. این اثر پژوهشی با بررسی دقیق و تحلیلی، فرصتی کم‌نظیر برای خوانندگان و پژوهشگران فراهم می‌کند تا زندگانی مولوی و جایگاه شمس را در پرتو نگاهی نو و علمی بازشناسند.