کتاب گوبسک رباخوار اثر اونوره دو بالزاک، ترجمه محمدجعفر پوینده، انتشارات فرهنگ نشر نو

در داستان «گوبسک»، بالزاک ما را به زندگی پرماجرای دختر بی‌بندوبار «بابا گوریو» و حواشی پیچیده پیرامون او می‌برد؛ همان «بابا گوریو»یی که خود سرگذشتی جداگانه دارد و بخشی از مجموعه عظیم «کمدی انسانی» به روایت فراز و فرودهای زندگی او اختصاص یافته است. با این‌حال، این رمان بالزاک نه فقط زندگی «کنتس دو رستو» و پسر جوان، فقیر اما شایسته‌اش را بازمی‌گوید، بلکه بیش از هر چیز به شخصیتی رازآلود و شگفت می‌پردازد: پیرمردی رباخوار و به‌غایت عجیب به نام «گوبسک». پدر «ارنست»، پیش از مرگ، همه دارایی خود را به او می‌سپارد تا گوبسک آن را تا زمان بلوغ پسر نگه دارد و سپس به او بازگرداند. اما سرنوشت به گونه‌ای دیگر رقم می‌خورد؛ دارایی هرگز به ارنست نمی‌رسد و او در تنگدستی فرو می‌رود. در همین دوران است که دختر «ویکنتس دو گرانیلو» دلباخته او می‌شود و ما از خلال این پیوند، به درون دنیای پیچیده و مرموز گوبسک راه می‌یابیم. راوی داستان، «درویل»، وکیل و دوست خانوادگی ویکنتس است که این ماجرا را بازمی‌گوید؛ روایتی سرشار از حضور سنگین و اندیشه‌آمیز گوبسک، پیرمردی که رباخواری را نه برای زراندوزی، بلکه از سر لذت ذهنی و تمرین اندیشه برگزیده است. گوبسک در شهرت به خساست، کمتر از «باباگراند» در رمان «اوژنی گرانده» نیست، اما بی‌تردید خسیسی‌ست اصیل‌تر و از درون پربارتر. او با انضباطی وسواس‌گونه و دقتی فلسفی، قواعد ویژه خود را در رباخواری دنبال می‌کند و این حرفه را تا مرتبه نوعی هنر ارتقا می‌دهد.