کتاب یک داستان محشر اثر فوئب گیلمن، ترجمه نسرین وکیلی، انتشارات میچکا

نسخه گیلمن از این داستان عامیانه ییدیش در سال ۱۳۷۲ (۱۹۹۳ میلادی) برنده جایزه «روث شوارتز» شد. وقتی یوسف کودک بود، پدربزرگش برای او پتویی شگفت‌انگیز و زیبا دوخت؛ پتویی که نشان از عشق و صمیمیت خانوادگی داشت. اما با گذشت زمان و بزرگ‌تر شدن یوسف، آن پتو فرسوده و پاره شد. مادر یوسف با اندوه گفت: «بیندازش بیرون!» خوشبختانه، پدربزرگ که خیاطی ماهر و خلاق بود، تصمیم گرفت دست‌به‌کار شود. او با چند برش دقیق، چند تکه‌دوزی حساب‌شده و چند بخیه کوچک، پتوی قدیمی را به لباسی تازه تبدیل کرد. نخست از آن پتو، ژاکتی برای یوسف دوخت. وقتی ژاکت کهنه شد، آن را به جلیقه‌ای زیبا بدل کرد. سپس از جلیقه، کراواتی درست کرد، بعد دستمالی خوش‌دوخت، و در نهایت، دکمه‌ای کوچک اما ارزشمند ساخت. اما زمانی که همان دکمه کوچک گم شد، حتی پدربزرگ هم نتوانست کاری انجام دهد. مگر می‌توان از هیچ، چیزی ساخت؟ فیبی گیلمن در این داستان دل‌انگیز، پرتره‌ای گرم و سرشار از احساس از زندگی در اشتتل به تصویر می‌کشد. این روایت سنتی یهودی درباره عشق، خلاقیت و پیوند خانوادگی است؛ داستانی که گرمای آن دل خوانندگان خردسال و بزرگسال را یکسان تسخیر می‌کند.