کتاب بخش سرطان اثر الکساندر سولژنیتسن، ترجمه سعدالله علیزاده، انتشارات امیرکبیر

رمان «بخش سرطان» اثری شبه‌خودزندگی‌نامه‌ای است که به قلم الکساندر سولژنیتسین، برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۱۳۵۰ میلادی (۱۹۷۰)، نگاشته شده است. این رمان تأثیرگذار، یکی از مهم‌ترین آثار ادبی قرن بیستم به شمار می‌آید و همواره در کنار شاهکارهایی چون «کوه جادو» اثر توماس مان، از برندگان دیگر نوبل، مورد مقایسه قرار گرفته است. رمان «بخش سرطان» روایتگر روابط انسانی پیچیده و چندلایه گروهی از بیماران در یکی از بیمارستان‌های ایالتی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۳۳۴ خورشیدی (۱۹۵۵) است؛ یعنی دو سال پس از مرگ ژوزف استالین. درون‌مایه اصلی این اثر، بازتابی از دوره‌ای است که جامعه روسیه در حال عبور از سایه سنگین استالینیسم و مواجهه با واقعیت‌های تازه سیاسی و انسانی بود. شخصیت اصلی، «اولِگ کوستوگلوتوف»، بازتابی نزدیک از خود نویسنده است و تجربه‌های او در رمان، بازتابی از سال‌های دشوار تبعید و بیماری سولژنیتسین محسوب می‌شود. در کنار او، مجموعه‌ای از بیماران با شخصیت‌ها، باورها و دیدگاه‌های گوناگون حضور دارند که هر یک نماینده بخشی از جامعه روسیه‌اند؛ جامعه‌ای گرفتار تضاد میان آرمان و واقعیت، ایمان و تردید، و سلامت و رنج. «بخش سرطان» فراتر از یک روایت بیمارستانی، تصویری ژرف، زنده و گیرا از زندگی در شوروی دهه پنجاه ارائه می‌دهد. این رمان جریان‌ساز با نثری دقیق و نگاهی فلسفی، نه‌تنها رنج انسان معاصر را به تصویر می‌کشد، بلکه پرسش‌های بنیادینی درباره آزادی، حقیقت و انسانیت در برابر نظام‌های سرکوبگر مطرح می‌سازد.