کتاب خلوت فکر اثر احمد سمیعی، انتشارات هرمس

این کتاب زمانی منتشر خواهد شد که مسائل بزرگ و مورد مناقشهٔ امروز جهان همچنان لاینحل باقی مانده‌اند. اکنون و تا مدتی پس از این، جهانی که در آن زندگی می‌کنیم ناگزیر با شک و تردید همراه است و میان بیم و امید در نوسان خواهد بود. چنین پیداست که پیش از رسیدن به یقین، خواهم مرد. نمی‌دانم واپسین سخنانم چه خواهد بود؛ دیگر از روزِ درخشانی خبری نیست. اکنون ما مانده‌ایم و ظلمت، یا شاید ـ چنان‌که گاهی خیال آن را در سر می‌پرورانم ـ روزگار خوشی فرا رسد، روزگاری که جهان دوباره در عصر طلایی خود درخشان شود، آسمان لبخند بزند و ایمان‌ها و امپراتوری‌ها همچون بازمانده‌های خوابی شیرین، دوباره بدرخشند. هر آنچه در توان داشته‌ام به کار گرفته‌ام تا با سنگینی ناچیز خویش، کفهٔ ترازو را به سوی امید سنگین‌تر کنم. با این حال، می‌دانم که این فقط تلاشی کوچک در برابر نیروهای سترگ زمانه است. باشد که نسل‌های پس از ما، در جایی که نسل من ناکام ماند، کامیاب شوند.