کتاب دریاچهپیما اثر دیوید مامت، ترجمه پارسا ارقمی، انتشارات قطره
نمایشنامه
کتاب دریاچهپیما اثر دیوید مامت، ترجمه پارسا ارقمی، انتشارات قطره
نمایشنامه
ناشر : قطره
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
شومیزنوع جلد
1403سال انتشار شمسی
نمایشنامه «دریاچه پیما» از نخستین آثار دیوید مامت است که در سال ۱۹۷۰ نگاشته شد و نخستینبار حدود یک دهه بعد به روی صحنه رفت. این نمایشنامه، عمیقاً در دیالوگهای تند، گزنده و واقعگرایی یقهآبیِ خاصِ مامت ریشه دارد و الهام گرفته از تجربههای شخصی او در دوران جوانی و کار بر روی یک کشتی باری است. «دریاچه پیما» نگاهی غنی و تأملبرانگیز به دنیای کارگران مرد دارد؛ جهانی که زندگی در آن حول محور عادت، خاطره، مردسالاری و اشتیاقی خاموش برای معنا میچرخد.
در این نمایش، داستان «دیل کاتزمن»، دانشجوی جوان یکی از دانشگاههای آیویلیگ روایت میشود که تابستان را بهعنوان آشپز در کشتیای باری در دریاچههای بزرگ آمریکا کار میکند. او قدم به دنیایی میگذارد کاملاً متفاوت با فضای آکادمیک و روشنفکرانه دانشگاهش؛ دنیایی مردانه، خشن و گاه زمخت که روابط میان خدمه را شکل میدهد. در طول سفر، دیل با مردانی روبهرو میشود که هر کدام دیدگاه، عادت و فلسفهای خاص در زندگی دارند. از خلال این تعاملها، او از ناظر صرف به شرکتکنندهای فعال در گفتوگوهایی بدل میشود که بیپرده از زنان، سیاست، زندگی روزمره و رؤیاهای بر بادرفته سخن میگویند.
در «دریاچه پیما» ساختار روایی سنتی چندانی دیده نمیشود. نمایش از طریق لحظههایی کوتاه از زندگی، ترسیم دقیق شخصیتها و دیالوگهایی آرام و تدریجی شکل میگیرد که لطافت، ناامیدی و تضادهای درونی این مردان را آشکار میسازد. صحنهها با سکوتهای طولانی، گفتوگوهای همپوشان و فراز و فرودهایی شاعرانه همراهاند؛ عناصری که از ویژگیهای امضادار سبک دیوید مامت بهشمار میروند.
هستهی محوری «دریاچه پیما» بر مفاهیمی چون «مردانگی»، «هویت طبقاتی» و «شکاف میان نسلها و جهانها» استوار است. این نمایش، انزوای عاطفی مردانی را نشان میدهد که در محیطی محدود و خشن گرفتارند؛ جایی که آسیبپذیریشان را با بیپروایی پنهان میکنند و به جای ارتباط واقعی، در داستانگویی پناه میجویند. در عین حال، نمایشنامه بهگونهای ظریف نگاهی انتقادی به «فرهنگ کارگری آمریکایی» دارد و زوال تدریجی دنیای صنعتی و پیامدهای آن بر زندگی مردمانش را بازمیتاباند.
اگرچه «دریاچه پیما» شهرت نمایشنامههای متأخرتر مامت همچون «گلن گری گلن راس» را ندارد، اما به دلیل صداقت، سادگی و اصالتی که در خود دارد، جایگاهی منحصربهفرد در کارنامه هنری او یافته است. این اثر تأملی است بر مردانگی در مرز میان خشکی و دریاچه، میان جوانی و کهولت، و میان رؤیا و سرخوردگی. آرام، خشن و در عین حال لطیف، «دریاچه پیما» تصویری انسانی و صمیمی از زندگی طبقهی کارگر ارائه میدهد ـ تصویری پالایشیافته در مینیمالیسم شاعرانهی صدای آغازین دیوید مامت.
نمایشنامه «دریاچه پیما» از نخستین آثار دیوید مامت است که در سال ۱۹۷۰ نگاشته شد و نخستینبار حدود یک دهه بعد به روی صحنه رفت. این نمایشنامه، عمیقاً در دیالوگهای تند، گزنده و واقعگرایی یقهآبیِ خاصِ مامت ریشه دارد و الهام گرفته از تجربههای شخصی او در دوران جوانی و کار بر روی یک کشتی باری است. «دریاچه پیما» نگاهی غنی و تأملبرانگیز به دنیای کارگران مرد دارد؛ جهانی که زندگی در آن حول محور عادت، خاطره، مردسالاری و اشتیاقی خاموش برای معنا میچرخد.
در این نمایش، داستان «دیل کاتزمن»، دانشجوی جوان یکی از دانشگاههای آیویلیگ روایت میشود که تابستان را بهعنوان آشپز در کشتیای باری در دریاچههای بزرگ آمریکا کار میکند. او قدم به دنیایی میگذارد کاملاً متفاوت با فضای آکادمیک و روشنفکرانه دانشگاهش؛ دنیایی مردانه، خشن و گاه زمخت که روابط میان خدمه را شکل میدهد. در طول سفر، دیل با مردانی روبهرو میشود که هر کدام دیدگاه، عادت و فلسفهای خاص در زندگی دارند. از خلال این تعاملها، او از ناظر صرف به شرکتکنندهای فعال در گفتوگوهایی بدل میشود که بیپرده از زنان، سیاست، زندگی روزمره و رؤیاهای بر بادرفته سخن میگویند.
در «دریاچه پیما» ساختار روایی سنتی چندانی دیده نمیشود. نمایش از طریق لحظههایی کوتاه از زندگی، ترسیم دقیق شخصیتها و دیالوگهایی آرام و تدریجی شکل میگیرد که لطافت، ناامیدی و تضادهای درونی این مردان را آشکار میسازد. صحنهها با سکوتهای طولانی، گفتوگوهای همپوشان و فراز و فرودهایی شاعرانه همراهاند؛ عناصری که از ویژگیهای امضادار سبک دیوید مامت بهشمار میروند.
هستهی محوری «دریاچه پیما» بر مفاهیمی چون «مردانگی»، «هویت طبقاتی» و «شکاف میان نسلها و جهانها» استوار است. این نمایش، انزوای عاطفی مردانی را نشان میدهد که در محیطی محدود و خشن گرفتارند؛ جایی که آسیبپذیریشان را با بیپروایی پنهان میکنند و به جای ارتباط واقعی، در داستانگویی پناه میجویند. در عین حال، نمایشنامه بهگونهای ظریف نگاهی انتقادی به «فرهنگ کارگری آمریکایی» دارد و زوال تدریجی دنیای صنعتی و پیامدهای آن بر زندگی مردمانش را بازمیتاباند.
اگرچه «دریاچه پیما» شهرت نمایشنامههای متأخرتر مامت همچون «گلن گری گلن راس» را ندارد، اما به دلیل صداقت، سادگی و اصالتی که در خود دارد، جایگاهی منحصربهفرد در کارنامه هنری او یافته است. این اثر تأملی است بر مردانگی در مرز میان خشکی و دریاچه، میان جوانی و کهولت، و میان رؤیا و سرخوردگی. آرام، خشن و در عین حال لطیف، «دریاچه پیما» تصویری انسانی و صمیمی از زندگی طبقهی کارگر ارائه میدهد ـ تصویری پالایشیافته در مینیمالیسم شاعرانهی صدای آغازین دیوید مامت.
دستههای مرتبط
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
کتاب دریاچهپیما اثر دیوید مامت، ترجمه پارسا ارقمی، انتشارات قطره
نمایشنامه