کتاب جولیوس سزار اثر ویلیام شکسپیر، ترجمه رضا اسکندری آذر، انتشارات گوتنبرگ

«تراژدی قیصر» یا «تراژدی جولیوس سزار» (با عنوان نخست در نسخه فولیو: The Tragedy of Ivlivs Cæsar) یکی از برجسته‌ترین نمایشنامه‌های تاریخی و تراژدی‌های بزرگ نوشته ویلیام شکسپیر است که نخستین‌بار در سال ۱۵۹۹ میلادی به‌روی صحنه رفت. این اثر، بازتابی از قدرت، توطئه، وفاداری و سقوط است و وقایع آن در شهر رم باستان رخ می‌دهد. در داستان، بروتوس به توطئه‌ای به رهبری کاسیوس برای قتل ژولیوس سزار می‌پیوندد. پس از این حادثه مرگبار، مارک آنتونی با سخنرانی پرشور خود، مردم رم را علیه توطئه‌گران می‌شوراند و شهر را به ورطه جنگ داخلی می‌کشاند. نمایش با صحنه‌ای از جشن آغاز می‌شود؛ جشنی که مردم عادی رم برای استقبال از پیروزی و بازگشت افتخارآمیز ژولیوس سزار از نبرد با پسران پومپی، رقیب نظامی او، برپا کرده‌اند. تریبون‌ها در میان جمع به‌سبب تغییر ناگهانی وفاداری مردم از پومپی به سزار، آنان را سرزنش می‌کنند و می‌کوشند جشن را برهم زنند؛ اما مردم خشمگین، توهین‌ها را بی‌درنگ پاسخ می‌دهند. در جشن لوپرکال، سزار در میان جمع رژه پیروزی برگزار می‌کند. در همین هنگام، فالگیری ناشناس به او هشدار می‌دهد: «از ایدهای مارس بپرهیز»، اما سزار خطر را نادیده می‌گیرد. هم‌زمان، کاسیوس به‌دنبال جلب اعتماد بروتوس است تا او را به همکاری در توطئه قتل سزار متقاعد کند. بروتوس، که از دوستان نزدیک و وفاداران سزار است، در تصمیم خود دچار تردید می‌شود؛ بااین‌حال، سرانجام می‌پذیرد که ترس از سوءاستفاده سزار از قدرت، دلیلی است برای همراهی با توطئه‌گران. آنان سپس از زبان کاسکا می‌شنوند که مارک آنتونی سه بار تاج سلطنتی رم را به سزار پیشنهاد کرده و او نیز هر بار با بی‌میلی بیشتری آن را رد کرده است. کاسکا شرح می‌دهد که تمرد سزار شاید ظاهری فریبنده باشد، زیرا امید دارد مردم خود از او بخواهند تاج را بپذیرد و بر تخت پادشاهی بنشیند.