کتاب انقلاب را زیستن اثر آصف بیات، ترجمه شیرین کریمی (1362)، انتشارات بیدگل

آصف بیات، از پژوهشگران برجسته و پیشگام در مطالعات خاورمیانه، چشم‌اندازی تازه از بهار عربی و معنای انقلاب پیش رو ارائه می‌دهد. از منظر سیاست انقلابی، بهار عربی شاید در نگاه نخست تلاشی بی‌ثمر به نظر برسد. در تونس، نقطۀ آغاز این موج اعتراضی، و در مصر و کشورهای حاشیۀ خلیج فارس، تغییر رژیم هرگز به‌طور کامل تحقق نیافت. بااین‌حال، اگر بهار عربی در برهم‌زدن ساختارهای رسمی قدرت ناکام مانده باشد، در عرصه‌های زندگی روزمره از مزارع و کارخانه‌ها گرفته تا مدارس، بازارها و حتی درون خانواده‌ها، حرکتی دگرگون‌کننده و تحول‌آفرین بوده است. بیات با ترکیب پژوهش‌های میدانی، مصاحبه‌های گسترده و بهره‌گیری از نظریه‌های اجتماعی، در قالبی روشن و منسجم نشان می‌دهد که فعالیت‌های انقلابی در مصر و تونس بنیان‌های زندگی روزمره را تغییر داده است. در این میان زنان، جوانان، تهی‌دستان و گروه‌های اجتماعی به‌حاشیه‌رانده‌شده، با حرکت در مسیر آزادی‌خواهی و برابری، اعتبار و معنای تازه‌ای به بهار عربی بخشیدند. علاوه بر آن، کارگران نیز در این فرآیند توانمندتر شدند؛ به‌گونه‌ای که تنها در مصر، طی سال‌های اعتراض، بیش از هفتصد هزار کشاورز موفق به تأسیس اتحادیه‌های مستقل شدند. این فعالیت‌ها و جنبش‌های کارگری نه‌تنها سطحی از رفاه مادی را برای اقشار مختلف فراهم آورد، بلکه هنجارهای فرهنگی و سیاسی نوینی ایجاد کرد؛ هنجارهایی که نیروهای ارتجاعی دیگر قادر به نادیده‌گرفتن آن نیستند و برای نابودی‌اش باید هزینه‌ای سنگین بپردازند. به تعبیر بیات، بهار عربی الگویی از یک جنبش «اصلاحی-انقلابی» است؛ انقلابی که به‌جای دگرگونی بنیادین و براندازی کامل، به اصلاحات ساختاری و اجتماعی عمیق منتهی می‌شود. کتاب «انقلاب را زیستن» پژوهشی جامع، تحلیلی دقیق و فراخوانی مؤثر برای بازاندیشی در مفهوم انقلاب در جهان معاصر است.