کتاب استونر اثر جان ویلیامز، ترجمه محمدرضا ترک تتاری، انتشارات ماهی

ویلیام رُمان «استونر» در اواخر قرن نوزدهم، در خانواده‌ای فقیر و کشاورز از ایالت میزوری به دنیا آمد. او به خواست والدینش برای تحصیل در رشته‌ی کشاورزی به دانشگاه دولتی فرستاده شد، اما به‌زودی دل‌باخته‌ی ادبیات انگلیسی گردید و زندگی دانشگاهی را با شوق و رغبت در آغوش گرفت؛ زندگی‌ای که تفاوتی ژرف با سال‌های دشوار و طاقت‌فرسای گذشته‌اش داشت. با گذشت زمان، رُمان استونر با زنجیره‌ای از ناکامی‌ها و ناامیدی‌ها روبه‌رو می‌شود. ازدواجش با خانواده‌ای «آبرومند» او را از والدینش دور می‌کند، در شغل خود پیشرفتی نمی‌یابد، همسر و دخترش از او فاصله می‌گیرند و فرصت تجربه‌ی عشقی تازه را نیز به‌سبب ترس از رسوایی از دست می‌دهد. استونر برای غلبه بر این رنج‌ها، به درون خویش پناه می‌برد و با بازشناسی دوباره‌ی سکوت و گوشه‌نشینی رواقی‌وار نیاکانش، به انزوایی ژرف اما ضروری دست می‌یابد. شخصیت ویلیام رُمان استونر در رمان درخشان و تأثیرگذار جان ویلیامز، نه تنها نماد یکی از کهن‌الگوهای شخصیت آمریکایی است، بلکه تصویری از قهرمانی غیرمعمول را به نمایش می‌گذارد؛ قهرمانی که همچون فیگوری در نقاشی‌های **ادوارد هاپر**، در برابر جهانی بی‌رحم و سرد، با استقامت و سکوتی شکوهمند ایستاده است.