کتاب فرار کن اثر دایان هستر، ترجمه علی قانع، انتشارات قطره

کتاب «فرار کن» رمانی نوشته‌ی «دایان هستر» است که نخستین‌بار در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. داستان این اثر، روایتی پرکشش از تقابل انسان با گذشته‌ای دردناک است. شخصیت اصلی رمان، «شایلر»، زنی است که از «اختلال اضطراب پس از سانحه» (PTSD) رنج می‌برد. او برای کنار آمدن با حادثه‌ای تراژیک، به منطقه‌ای دورافتاده در ایالت «مین» پناه برده است؛ حادثه‌ای که طی آن، روی پلی دور از شهر، با پنج سارق مواجه شد و این رویارویی به مرگ دلخراش پسر پنج‌ساله‌اش، «جسی»، انجامید. دو سال پس از آن تراژدی هولناک، آرامش شکننده‌ی «شایلر» دوباره بر هم می‌خورد؛ پسری ده‌ساله به نام «زک» درِ خانه‌اش را می‌کوبد. «زک» کودکی بی‌سرپرست است که از دست خلافکارانی بی‌رحم گریخته است. او به‌طور اتفاقی شاهد یکی از جنایت‌های آنان بوده و حالا برای حفظ جانش، به دنبال پناهی امن می‌گردد. سرنوشت، خانه‌ی «شایلر» را پیش روی او قرار می‌دهد؛ جایی که شاید بتواند زندگی تازه‌ای آغاز کند، هرچند «شایلر» هنوز درگیر خاطره‌ی از‌دست‌دادن پسرش است و گاه در اثر درد و دلتنگی، «زک» را «جسی» صدا می‌زند. رمان «فرار کن» اثری عمیق درباره‌ی غم، ترس و رهایی است؛ داستانی از درمان، بخشش و امید، در دل تاریک‌ترین لحظات زندگی.