کتاب چشم اندازی از پل اثر آرتور میلر، ترجمه حسن ملکی، انتشارات بیدگل

نمایشنامه «چشم‌اندازی از پل» اثری از آرتور میلر، نمایشنامه‌نویس برجسته آمریکایی است. این نمایش برای نخستین بار در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۱۹۵۵، به‌صورت یک درام منظوم تک‌پرده‌ای همراه با نمایش «خاطره‌ی دو دوشنبه» در تئاتر کورونتِ برادوی به روی صحنه رفت. اجرای اولیه چندان موفق نبود و میلر پس از آن، متن نمایش را بازنویسی و گسترش داد تا به نسخه‌ای دو پرده‌ای تبدیل شود. همین نسخه‌ی اصلاح‌شده بعدها شهرت یافت و همان است که امروزه مخاطبان بیشتر با آن آشنا هستند. نسخه‌ی دوپرده‌ای «چشم‌اندازی از پل» در تاریخ ۱۱ اکتبر ۱۹۵۶، به کارگردانی پیتر بروک در کلوپ تئاتر نیو واترگیت واقع در وست‌اند لندن اجرا شد. ماجرای نمایشنامه در دهه‌ی ۱۹۵۰ میلادی و در یکی از محله‌های ایتالیایی‌ـ‌آمریکایی نیویورک، در نزدیکی پل بروکلین، می‌گذرد. میلر در این اثر از شخصیت آلفیری به‌عنوان راوی و گروه کر بهره گرفته است تا جنبه‌ای روایی و تفسیری به اثر ببخشد. ادی، قهرمان تراژیک نمایش، مردی است که عشقی نابه‌جا و وسواس‌آمیز نسبت به کاترین، خواهرزاده‌ی یتیم همسرش بئاتریس دارد. این احساس نادرست سبب می‌شود که او با خواستگاری رودولفو، پسرعموی بئاتریس، از کاترین مخالفت کند و در کشمکشی درونی فرو رود. علاقه‌ی میلر به دنیای اسکله‌های نیویورک از همکاری مشترک او با الیا کازان در اوایل دهه‌ی ۱۹۵۰ سرچشمه می‌گیرد. آنان در آن زمان فیلمنامه‌ای با عنوان «قلاب» (The Hook) نوشتند که به موضوع فساد در اسکله‌های بروکلین می‌پرداخت، هرچند این اثر هرگز تولید نشد. پرده‌ی نخست نمایشنامه با روایت آلفیری آغاز می‌شود؛ او در ایتالیا و در دهه‌ی ۱۹۰۰ بزرگ شده اما اکنون در آمریکا به‌عنوان یک وکیل فعالیت می‌کند. آلفیری با ایستادن میان دو فرهنگ ایتالیایی و آمریکایی، نقشی همانند یک «پل» میان این دو جهان ایفا می‌کند و از همین رو عنوان نمایش نیز به‌زیبایی با مفهوم درونی آن پیوند دارد.